Σχετικά με την κβαντική τεχνολογία που χρησιμοποιήθηκε για να βρεθεί ο αγνοούμενος αμερικανός πιλότος στο Ιράν
Το «Ghost Murmur» (Ψίθυρος Φαντάσματος) περιγράφηκε ως ένα φουτουριστικό εργαλείο της CIA που θα μπορούσε να ανιχνεύσει καρδιακούς παλμούς από τεράστιες αποστάσεις. Οι φυσικοί αναφέρουν ότι η ιστορία που δόθηκε στη δημοσιότητα έρχεται σε αντίθεση με τους βασικούς περιορισμούς της ανίχνευσης μαγνητικού πεδίου.
Στις 3 Απριλίου του 2026, ένα μαχητικό αεροσκάφος της αμερικανικής πολεμικής αεροπορίας καταρρίφθηκε πάνω από το νοτιοδυτικό Ιράν. Και τα δύο μέλη του πληρώματος εκτινάχθηκαν με αλεξίπτωτα. Ενώ ο πιλότος διασώθηκε την ίδια μέρα από ελικόπτερα, ο αξιωματικός οπλικών συστημάτων που επέβαινε επίσης, αγνοείτο. Διέθετε έναν πομπό που χρησιμοποίησε για να στείλει σήμα, αλλά αυτός παρείχε μόνο μια γενική τοποθεσία κατά προσέγγιση σε μια περιοχή εκατοντάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων. Τελικά, στις 5 Απριλίου, διασώθηκε επιτυχώς σε μια νυχτερινή επιχείρηση στην οποία συμμετείχαν δεκάδες αεροσκάφη, τραυματισμένος μεν, αλλά ζωντανός. Κατά την διάρκεια συνέντευξης τύπου την επόμενη μέρα, ο Τραμπ την αποκάλεσε «μία από τις πιο τολμηρές επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης στην ιστορία των ΗΠΑ».
Η φήμη περί «Ghost Murmur» δεν προήλθε από την συνέντευξη τύπου του Τραμπ, αλλά από το άρθρο της New York Post που παραθέτει μια ανώνυμη πηγή «ενημερωμένη για το πρόγραμμα» που υποστηρίζει ότι «αν η καρδιά σου χτυπάει, θα σε βρούμε». Ήταν σαν «να ακούς μια φωνή σε ένα γήπεδο, με την διαφορά ότι το γήπεδο είναι μια έρημος χιλίων τετραγωνικών μιλίων».
Ο αμερικανικός στρατός υποτίθεται ότι εντόπισε έναν αμερικανό πιλότο στο Ιράν ακούγοντας τον καρδιακό του παλμό χρησιμοποιώντας κβαντική τεχνολογία. Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με τη New York Post, με ένα «κβαντικό μαγνητόμετρο μεγάλης εμβέλειας», το αποκαλούμενο «Ghost Murmur» (Ψίθυρος Φαντάσματος), που μπορεί να «βρει το ηλεκτρομαγνητικό αποτύπωμα ενός ανθρώπινου καρδιακού παλμού». Έκτοτε το διαδίκτυο έχει γεμίσει με εικασίες σχετικά με την εκπληκτική κβαντική τεχνολογία που χρησιμοποιεί ο αμερικανικός στρατός. Μπορεί να μην γνωρίζουμε τίποτε σχετικά με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, μπορούμε όμως να γνωρίζουμε αρκετά για το τι είναι δυνατό να επιτευχθεί με την σύγχρονη κβαντική τεχνολογία.
Είναι μια εντυπωσιακή ιστορία, αλλά σύμφωνα με τους επιστήμονες που μελετούν τα μαγνητικά πεδία, είναι σχεδόν σίγουρα αναληθής. Η διάσωση ήταν πραγματική, η αποστολή περιλάμβανε πολλά αεροσκάφη και έναν πομπό επιβίωσης που έφερε ο αεροπόρος, αλλά το Ghost Murmur, τουλάχιστον όπως περιγράφεται δημόσια, δεν βρίσκει κανένα στήριγμα σε επιστημονικές δημοσιεύσεις δεκαετιών, ούτε καν με την βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης, σύμφωνα με τους ειδικούς.
Τα κβαντικά μαγνητόμετρα (SQUID)
Η κβαντική μαγνητομετρία είναι ένας υποτομέας της κβαντικής μετρολογίας και ασχολείται με την χρήση κβαντικών φαινομένων για την ακριβή μέτρηση μικροσκοπικών μαγνητικών πεδίων. Τα κβαντικά μαγνητόμετρα (SQUID) είναι πραγματικά· είναι εξαιρετικά ακριβή, για παράδειγμα, στην ανίχνευση καρδιακών αρρυθμιών μετρώντας τα μαγνητικά πεδία (μέσω κβαντικών ιδιοτήτων) που παράγονται από τον καρδιακό μυ.
Το πρόβλημα είναι ότι το μαγνητικό πεδίο της καρδιάς είναι ασθενές. «Στην επιφάνεια του στήθους, όπου βρίσκεσαι περίπου 10 εκατοστά μακριά από την πηγή, το μαγνητικό πεδίο είναι μόλις ανιχνεύσιμο», λέει ο Τζον Γουίκσγουο, καθηγητής βιοϊατρικής μηχανικής και φυσικής στο Πανεπιστήμιο Vanderbilt. «Τώρα, αν αντί να πας 10 εκατοστά μακριά, που είναι το ένα δέκατο του μέτρου, πας ένα μέτρο μακριά, το πλάτος του σήματος έχει πέσει στο ένα χιλιοστό σε σχέση με πριν». Το σήμα γίνεται δραματικά πιο ασθενές στο ένα χιλιόμετρο.
Ο Γουίκσγουο ήταν ο πρώτος επιστήμονας που μέτρησε το μαγνητικό πεδίο ενός μεμονωμένου νεύρου και μετρά το μαγνητικό πεδίο της καρδιάς από τα μέσα της δεκαετίας του 1970. Η πρώτη τέτοια ανίχνευση έγινε από άλλους ερευνητές με δύο πηνία, το καθένα από τα οποία περιείχε δύο εκατομμύρια σπείρες, και τα επόμενα χρόνια με ένα μαγνητόμετρο «ψυγμένο στους τέσσερις βαθμούς πάνω από το απόλυτο μηδέν», λέει ο Γουίκσγουο. Αυτό το μαγνητόμετρο δεν είναι κατασκοπευτικός εξοπλισμός, είναι ένα κρυογονικό όργανο σχεδιασμένο να κρατά το υπόλοιπο (μαγνητικό) σύμπαν απ’ έξω.
Για να εντοπίσει τον καρδιακό παλμό, ένα κβαντικό εργαλείο τύπου Ghost Murmur θα έπρεπε να αντιμετωπίσει όχι μόνο το μαγνητικό πεδίο της Γης και τον μαγνητικό θόρυβο από φυσικά και ανθρωπογενή ηλεκτρικά ρεύματα, αλλά και τους καρδιακούς παλμούς των προβάτων, των σκύλων και των λαγών, ή ό,τι άλλο βρισκόταν εκεί έξω. Ακόμη και η αναγνώριση προτύπων με την χρήση τεχνητής νοημοσύνης, σημειώνει, δεν θα μπορούσε να βρει ένα μαγνητικό σήμα αρκετά μεγάλο ώστε να εντοπίσει την παρουσία ενός ατόμου από απόσταση χιλιομέτρων σε μια έρημο.
Δεν είναι μόνο ότι οι αλλαγές του μαγνητικού πεδίου που προκαλούνται από τον χτύπο μιας ανθρώπινης καρδιάς είναι πάνω από ένα εκατομμύριο φορές μικρότερες από την ένταση του μαγνητικού πεδίου της Γης, το οποίο θεωρείται επίσης ασθενές, αλλά και ότι το μαγνητικό πεδίο που παράγεται από την ανθρώπινη καρδιά μειώνεται επίσης πολύ γρήγορα με την απόσταση r (). Σε απόσταση ενός χιλιομέτρου, το σήμα θα μειωνόταν περίπου στο ένα τρισεκατομμυριοστό της αρχικής του έντασης.
Ακόμη κι αν δεχτούμε ότι ο στρατός έχει κάποιους άσους στο μανίκι του όσον αφορά τεχνολογίες που δεν είναι γνωστές, η ιδέα ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ένα κβαντικό μαγνητόμετρο από χιλιόμετρα μακριά για την ανίχνευση ανθρώπινου καρδιακού παλμού δεν ξεπερνάει απλά λίγο την γνωστή σημερινή τεχνολογία, μιλάμε για περίπου 30 τάξεις μεγέθους παραπάνω σε σχέση με την σημερινή ευαισθησία.
Μήπως όμως χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος που ονομάζεται κβαντική απεικόνιση φαντασμάτων (quantum ghost imaging);
Η μέθοδος αυτή βασίζεται στο φαινόμενο της κβαντικής σύμπλεξης. Σκοπός της είναι να συνθέσει μια εικόνα ενός αντικειμένου, διαβάζοντας πληροφορίες από φως που δεν «ακούμπησε» ποτέ το ίδιο το αντικείμενο.

Χρησιμοποιεί συν-πλεγμένα ζεύγη φωτονίων, εκ των οποίων μόνο το ένα αλληλεπιδρά με κάποιο αντικείμενο. Το άλλο φωτόνιο καταγράφεται με μια κάμερα υψηλής ανάλυσης. Επειδή τα φωτόνια βρίσκονται σε κβαντική σύμπλεξη, οι επιστήμονες μπορούν να συνδυάσουν τις πληροφορίες και να φτιάξουν την εικόνα του αντικειμένου, παρόλο που το φως που κατέγραψε την εικόνα δεν «είδε» ποτέ το αντικείμενο. Γι’ αυτό η μέθοδος αυτή ονομάζεται απεικόνιση φαντασμάτων. Αλλά και πάλι, αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί να πραγματοποιηθεί σε αποστάσεις χιλιομέτρων. Πραγματοποιείται μόνο στο εργαστήριο και σε απόσταση λίγων εκατοστών.
Μήπως χρησιμοποιήθηκαν αισθητήρες υπερύθρων που χρησιμοποιούν κβαντικά φαινόμενα;
Σήμερα, ένας πολύ ενεργός τομέας έρευνας, είναι οι αποκαλούμενοι ανιχνευτές υπερπλέγματος τύπου ΙΙ (Type-II Superlattice detectors ή συντομογραφικά T2SL). Πρόκειται για πολύ προηγμένους αισθητήρες υπερύθρων που πράγματι βασίζονται σε κβαντικά φαινόμενα. Κατασκευάζονται στοιβάζοντας εκατοντάδες εξαιρετικά λεπτά στρώματα διαφορετικών ημιαγώγιμων υλικών σε μια ακριβή δομή «σάντουιτς» και είναι εξαιρετικά ευαίσθητοι στα σήματα θερμικής ακτινοβολίας. Μπορούν εύκολα να ανιχνεύσουν ένα ανθρώπινο σώμα την νύχτα, όταν το περιβάλλον είναι αρκετά κρύο, από χιλιόμετρα μακριά, και είναι πιθανόν ο αμερικανικός στρατός να έχει προχωρήσει την τεχνολογία αρκετά ώστε να το κάνει ίσως και από δεκάδες χιλιόμετρα.
Τι γίνεται με την υποτιθέμενη ανίχνευση καρδιακού παλμού; Ναι, αυτό είναι επίσης δυνατόν από υπέρυθρες εικόνες χρησιμοποιώντας ανάλυση τεχνητής νοημοσύνης, διότι οι αλλαγές στη ροή του αίματος οδηγούν σε πολύ ανεπαίσθητες διακυμάνσεις της θερμοκρασίας. Αλλά αυτό είναι ανιχνεύσιμο μόνο από αρκετά κοντά. Υπάρχουν επιδείξεις από απόσταση λίγων μέτρων, οπότε ίσως τώρα μπορούν να το κάνουν από 10 ή 20 μέτρα. Αλλά είναι κάτι που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να βρεθεί ένα αναίσθητο άτομο σε κοντινή απόσταση, όχι από χιλιόμετρα μακριά. Όμως αν κάποιο αμερικανικό αεροσκάφος έψαχνε τη νύχτα τον πιλότο στα παγωμένα βουνά του Ιράν με έναν κορυφαίο αισθητήρα υπερπλέγματος, δεν χρειαζόταν να «ακούσουν τον χτύπο της καρδιάς του». Θα μπορούσαν άνετα να δουν το θερμικό του αποτύπωμα από ένα αεροπλάνο που πετούσε αρκετά χιλιόμετρα μακριά.
Είναι σχεδόν βέβαιο ότι ο αμερικανικός στρατός (και όχι μόνον) χρησιμοποιεί κάποια απόρρητη τεχνολογία για την οποία δεν γνωρίζουμε τίποτα. Αλλά είναι πολύ αμφίβολο να βρίσκεται πολλές τάξεις μεγέθους μπροστά από τα ερευνητικά εργαστήρια. Οπότε, δεν επαληθεύεται το δημοσίευμα της New York Post όσον αφορά το ghost murmur ή to quantum ghost imaging. Οι συγκεκριμένες κβαντικές τεχνολογίες είναι εντυπωσιακά μαγικές στο εργαστήριο, αλλά ανεφάρμοστες (προς το παρόν) στην πρώτη γραμμή μιας εμπόλεμης ζώνης.
Τελικά ο αμερικανικός στρατός εντόπισε τον αγνοούμενο πιλότο χρησιμοποιώντας όντως κβαντική τεχνολογία αιχμής. Αλλά σίγουρα έγινε κάποια παρανόηση από τους δημοσιογράφους της New York Post. Μπορεί κάποια στρατιωτική πηγή να ανέφερε ότι ο πιλότος βρέθηκε χάρη σε μια νέα «κβαντική» τεχνολογία αισθητήρων, εννοώντας τις υπέρυθρες κάμερες T2SL, μια τεχνολογία τόσο ευαίσθητη στην υπέρυθρη ακτινοβολία που εντοπίζει άνθρωπο από χιλιόμετρα μακριά και ο δημοσιογράφος να δημιούργησε την ιστορία επιστημονικής φαντασίας με τα «κβαντικά μαγνητόμετρα που ακούνε την καρδιά από χιλιόμετρα μακριά», μετατρέποντας τον «ψίθυρο φαντάσματος» σε είδηση δημοσιογραφικής φαντασίας.
Διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες:
1. This Quantum Tech was likely used to find missing soldier in Iran – https://backreaction.blogspot.com/2026/04/this-quantum-tech-was-likely-used-to.html
2. Is the ‘Ghost Murmur’ quantum device possible? Scientists are skeptical – https://www.scientificamerican.com/article/what-is-the-quantum-ghost-murmur-purportedly-used-in-iran-scientists/
Κατηγορίες:ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ



Σχολιάστε