Το «Killing An Arab» ήταν η πρώτη σύνθεση του αγγλικού ροκ συγκροτήματος The Cure που κυκλοφόρησε το 1978. Οι στίχοι του τραγουδιού αναφέρονται στην κομβική σκηνή του βιβλίου «Ο Ξένος» του Αλμπέρ Καμύ, όπου ο κεντρικός ήρωας, ο Μερσώ, σκοτώνει έναν Άραβα σε μια παραλία της Αλγερίας τυφλωμένος από τον ήλιο και την αντανάκλαση του φωτός σε ένα μαχαίρι, σε μια στιγμή απόλυτης υπαρξιακής απάθειας και παραλόγου:
«Σκέφτηκα ότι αρκούσε να κάνω μεταβολή κι όλα θα τελείωναν. Πίσω μου όμως μια ολόκληρη παραλία που τη δονούσε ο ήλιος μού έκλεινε το δρόμο. Έκανα μερικά βήματα προς την πηγή. Ο Άραβας δε σάλεψε. Ωστόσο, ήταν ακόμα αρκετά μακριά. Ίσως, με τις σκιές που έπεφταν πάνω στο πρόσωπό του, έμοιαζε να γελά. Περίμενα. Το λιοπύρι έκαιγε τα μάγουλά μου κι ένιωθα στάλες ιδρώτα να μαζεύονται στα φρύδια μου. Ήταν ο ίδιος ήλιος όπως και τη μέρα που κήδεψα τη μαμά και, όπως τότε, μου πονούσε τρομερά το μέτωπο και οι φλέβες μου χτυπούσαν όλες μαζί κάτω απ’ το δέρμα. Εξαιτίας της αφόρητης κάψας, έκανα ένα βήμα μπροστά. Ήξερα ότι αυτό ήταν ανόητο, δε θα γλίτωνα απ’ τον ήλιο κάνοντας ένα βήμα. Έκανα όμως ένα βήμα, ένα μοναδικό βήμα προς τα μπρος. Κι αυτή τη φορά, δίχως να σηκωθεί, ο Άραβας τράβηξε το μαχαίρι και μου το ‘δειξε μέσα στον ήλιο. Το φως ανάβλυσε θαρρείς απ’ το ατσάλι κι έγινε μια μακριά αστραφτερή λεπίδα που με βρήκε κατακούτελα. Την ίδια στιγμή, ο ιδρώτας που είχε μαζευτεί στα φρύδια μου κύλησε μονομιάς πάνω στα βλέφαρα και τα σκέπασε μ’ ένα χλιαρό και πυκνό πέπλο. Τα μάτια μου τυφλώθηκαν πίσω απ’ αυτό το παραπέτασμα από δάκρυα κι αλάτι.Ένιωθα πια μόνο τα κύμβαλα του ήλιου στο μέτωπό μου και, συγκεχυμένα, την εκθαμβωτική λεπίδα του μαχαιριού που ήταν πάντα στραμμένο πάνω μου. Τούτο το πυρωμένο ξίφος κατάκαιγε τα ματόκλαδά μου και τρυπούσε τα πονεμένα μάτια μου. Τότε ακριβώς όλα τρεμούλιασαν. Η θάλασσα ξέρασε μια πνοή βαριά και διάπυρη. Μου φάνηκε πως ο ουρανός άνοιγε διάπλατα για να ρίξει πύρινη βροχή. Ολόκληρο το είναι μου τεντώθηκε και το χέρι μου έσφιξε σπασμωδικά το περίστροφο.
Η σκανδάλη υποχώρησε, άγγιξα τη γυαλιστερή κοιλιά της κάννης, κι εκεί, μέσα στον απότομο και συνάμα εκκωφαντικό κρότο, άρχισαν όλα. Τίναξα από πάνω μου τον ιδρώτα και τον ήλιο. Κατάλαβα ότι είχα καταστρέψει την ισορροπία της μέρας, την εξαιρετική σιωπή μιας ακρογιαλιάς όπου είχα περάσει ευτυχισμένες στιγμές. Τότε, πυροβόλησα άλλες τέσσερις φορές πάνω σ’ ένα ακίνητο κορμί όπου οι σφαίρες βυθίζονταν χωρίς καμιά αντίδραση. Και ήταν σαν να ‘δινα τέσσερα κοφτά χτυπήματα πάνω στην πόρτα της δυστυχίας.»
απόσπασμα από το βιβλίο του Αλμπέρ Καμύ «Ο ξένος», μετάφραση Νίκη Καρακίτσου-Ντούζε και Μαρία Κασαμπάλογλου-Ρομπλέν – Εκδόσεις Καστανιώτη (1η έκδοση 1998)»

Το τραγούδι των Cure ακούγεται καθώς πέφτουν οι τίτλοι στο τέλος της ταινίας «Ο Ξένος» (σκηνοθεσία Φρανσουά Οζόν), μια πολύ πετυχημένη μεταφορά του μυθιστορήματος του Καμύ στην μεγάλη οθόνη. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο φεστιβάλ Βενετίας τον Σεπτέμβριο του 2025 και παίζεται από σήμερα στους ελληνικούς κινηματογράφους.

Κατηγορίες:ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΜΟΥΣΙΚΗ, ΣΙΝΕΜΑ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ