Σε πήρε ο ύπνος παρακολουθώντας αγώνα ποδοσφαίρου του Μουντιάλ; Σίγουρα, εφόσον παρακολουθείς αγώνες μετά τα μεσάνυχτα. Αλλά ακόμα κι αν ο αγώνας ξεκινά στις 8 το απόγευμα είναι πολύ πιθανό να αποκοιμηθείς, αφού ο τρόπος με τον οποίο παίζουν σχεδόν όλες οι ομάδες είναι το ίδιο μονότονος και βαρετός.

Μπορεί κανείς να φύγει από το δωμάτιο, να φτιάξει καφέ, να βγάλει βόλτα τον σκύλο του κι όταν επιστρέψει μπροστά στην τηλεόραση, θα δει την μπάλα να πασάρεται γύρω από την μεγάλη περιοχή με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως πριν.

Συνήθως οι παίκτες δεν βρίσκουν τρόπο να προωθήσουν την μπάλα ή υπό την πίεση ενός αντιπάλου στην δική τους περιοχή, την πετάνε μπροστά κι ό,τι βγει. Όταν τελικά καταφέρνουν να την κατεβάσουν από την άμυνα, ανεβαίνουν αργά προς την αντίπαλη περιοχή, σταματούν, γυρίζουν λίγο πίσω και κυκλοφορούν ξανά την μπάλα με τον ίδιο νανουριστικό τρόπο, προσπαθώντας να βρουν μια ρωγμή στην αντίπαλη άμυνα. Η μπάλα πάει στα πλάγια, μετά πίσω, ξανά στα πλάγια, μετά στο κέντρο, ξανά στα πλάγια, πριν γίνει η σέντρα (με όλους τους αμυντικούς να παίρνουν την «φυσιολογική» στάση βάζοντας τα χέρια πίσω από την πλάτη) και στην συνέχεια η μπάλα θα απομακρυνθεί … μόνο και μόνο για να ξεκινήσει όλη η διαδικασία από την αρχή.

Η αλλαγή στον κανονισμό το 2019, ο οποίος παλαιότερα επέβαλε η μπάλα να βγει εκτός περιοχής μετά από ελεύθερο ή τέρμα, επιτρέπει πλέον στους αμυντικούς να την παραλαμβάνουν εντός αυτής, γεγονός που ευνοεί το «χτίσιμο» από πίσω και ενίσχυσε περαιτέρω την ήδη διαδεδομένη τάση πολλών προπονητών να αναπτύσσουν το παιχνίδι από την άμυνα. Είναι ευθύνη των προπονητών το φοβικό, αργό και μεθοδικό «χτίσιμο» των επιθέσεων: η ανακύκλωση της μπάλας, η περιφορά και η διατήρηση της κατοχής. Φυσικά, όσο συμβαίνει αυτό, η αντίπαλη ομάδα έχει τουλάχιστον δέκα (και συχνά 11) παίκτες σε αμυντικές γραμμές σε όλο το γήπεδο, πράγμα που σημαίνει ότι η «επιτιθέμενη» ομάδα πρέπει να συνεχίσει να παίζει με πάσες προς τα πίσω και στα πλάγια, περιμένοντας με γαϊδουρινή υπομονή την ευκαιρία της.

Μετά υπάρχει και το VAR. Και ο αισθητήρας αδρανειακής μέτρησης (IMU – Inertial Measurement Unit)^* που περιέχει η μπάλα Trionda που κλωτσάνε οι ποδοσφαιριστές. Ο αισθητήρας καταγράφει την επιτάχυνση και την περιστροφή της μπάλας, στέλνοντας δεδομένα στο κέντρο ελέγχου με ρυθμό 500 φορές το δευτερόλεπτο. Από αυτά τα δεδομένα μπορεί να εντοπιστεί με ακρίβεια χιλιοστού του δευτερολέπτου η στιγμή που ασκήθηκε δύναμη στην μπάλα – δηλαδή η ακριβής στιγμή που ένα παπούτσι, ένα κεφάλι ή το χέρι του τερματοφύλακα την ακουμπάει. Η θέση της μπάλας στο χώρο, ωστόσο, δεν προκύπτει από τον IMU μόνο του, αφού η μέτρηση θέσης μέσω επιτάχυνσης συσσωρεύει σφάλμα με την πάροδο του χρόνου, και γι’ αυτό το σύστημα συνδυάζεται με τις ειδικές οπτικές κάμερες στο γήπεδο, που ιχνηλατούν διαρκώς διαφορετικά σημεία στο σώμα κάθε ποδοσφαιριστή (άκρα, γόνατα, ώμους κ.λπ.). Ο υπολογιστής του γηπέδου συνδυάζει τη χρονική στιγμή της επαφής (από τον IMU) με την χωρική θέση σώματος-μπάλας (από τις κάμερες), ώστε ο διαιτητής να έχει στη διάθεσή του ακριβή δεδομένα για να κρίνει φάσεις … εξαλείφοντας διά παντός το ανθρώπινο λάθος και το «χέρι του θεού» από το ποδόσφαιρο.

Στις εθνικές ομάδες συνήθως οι παίκτες μαζεύονται μόλις λίγες εβδομάδες πριν από το τουρνουά. Είναι πρακτικά πολύ πιο εύκολο και γρήγορο για έναν προπονητή να οργανώσει μια αμυντική γραμμή, παρά να αναπτύξει πολύπλοκους επιθετικούς αυτοματισμούς, οι οποίοι απαιτούν δύσκολες και χρονοβόρες προπονήσεις. Προτιμούν την ασφάλεια, χτίζοντας ομάδες που πρώτα καταστρέφουν το παιχνίδι του αντιπάλου και μετά δημιουργούν.

Σε αυτό βοηθούν και τα ανεκδιήγητα διαφημιστικά cooling breaks στα μέσα των ημιχρόνων, τα οποία κόβουν τελείως τον ρυθμό του αγώνα του αγώνα και δίνουν την ευκαιρία για μίνι τακτικές ανασυγκροτήσεις. Έτσι βλέπουμε ένα αποστειρωμένο ποδόσφαιρο που στοχεύει αποκλειστικά στο αποτέλεσμα διαμέσου της αποφυγής λαθών, γεγονός που θυσιάζει το θέαμα, το απρόβλεπτο στοιχείο και την έμπνευση της στιγμής.

διαβάστε επίσης: https://scottishfsa.org/why-is-so-much-top-level-football-boring-nowadays/

(*) Περιέχει επιταχυνσιόμετρο και γυροσκόπιο (Inertial Measurement Unit – An Introduction)

Κατηγορίες:ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ, ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ, ΧΙΟΥΜΟΡ

Ετικέτες: ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ