«Τα πάντα μπορούν να συμβούν, όλα είναι δυνατά και πιθανά. Χρόνος και χώρος δεν υπάρχουν. Πάνω σε μια ασήμαντη βάση πραγματικότητας η φαντασία απλώνεται και υφαίνει νέα πρότυπα.»(*)
Η εξίσωση Wheeler–DeWitt: η πιο μυστηριώδης εξίσωση της θεωρητικής φυσικής
Οι πρώτες συστηματικές προσπάθειες για την ενοποίηση μιας κβαντικής περιγραφής της πραγματικότητας με τον τετραδιάστατο χωροχρόνο της γενικής σχετικότητας, οδήγησαν το 1967 τον John Archibald Wheeler και τον Bryce DeWitt στην εξίσωση Wheeler-DeWitt που μπορεί να γραφεί συνοπτικά ως 
Στην κβαντομηχανική η κυματοσυνάρτηση περιγράφει ένα σωματίδιο ή ένα σύστημα. Στην εξίσωση Wheeler–DeWitt όμως, η κυματοσυνάρτηση δεν περιγράφει σωματίδια, αλλά όλες τις δυνατές γεωμετρίες του ίδιου του σύμπαντος. Κι αυτό οδηγεί στην έννοια της κυματοσυνάρτησης του σύμπαντος, η οποία ορίζεται στον λεγόμενο υπερχώρο, τον χώρο όλων των δυνατών τρισδιάστατων γεωμετριών.
Η διαφορά με την κλασική εξίσωση του Schrödinger 
Μια ερμηνεία στο πρόβλημα του χρόνου που προκύπτει από την εξίσωση Wheeler-DeWitt, προτάθηκε το 1983 από τους φυσικούς Don Page και William Wootters. Σύμφωνα με τον μηχανισμό Page-Wootters, ο χρόνος δεν είναι μια θεμελιώδης ιδιότητα του σύμπαντος, αλλά ένα «αναδυόμενο» χαρακτηριστικό που αντιλαμβανόμαστε εμείς ως όντα που ζούμε μέσα στο σύμπαν εξαιτίας της κβαντικής σύμπλεξης. Αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία.
(*) από το εισαγωγικό σημείωμα του Αυγούστου Στρίντμπεργκ στο θεατρικό του έργο «Ονειρόδραμα»
διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: Quantum gravity and the Wheeler-DeWitt equation – https://www.college-de-france.fr/en/agenda/seminar/quantum-gravity-and-the-wheeler-dewitt-equation
Κατηγορίες:ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ, ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΑ, ΣΥΜΠΑΝ, ΣΧΕΤΙΚΟΤΗΤΑ
physicsgg 
Σχολιάστε