Ο Καμύ περιέγραψε το «παράλογο» ως την σύγκρουση ανάμεσα στη βαθιά ανθρώπινη δίψα για σαφήνεια και στη σιωπή ενός σύμπαντος που δεν απαντά. Αν μεταφέρουμε αυτή τη σκέψη στο κβαντικό επίπεδο, μπορούμε να μιλήσουμε μεταφορικά, για μια «Αρχή Αβεβαιότητας του Καμύ»: όπως δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ταυτόχρονα με ακρίβεια και την θέση και την ορμή ενός σωματιδίου, έτσι δεν μπορούμε να κατέχουμε ταυτόχρονα την δομή (την επιστημονική εξήγηση) και το νόημα (τον σκοπό) της ύπαρξης. Όσο περισσότερο ελαχιστοποιούμε το σφάλμα στην κατανόηση των φυσικών ερμηνειών του κόσμου, τόσο μεγαλώνει το σφάλμα στην εύρεση ενός προδιαγεγραμμένου σκοπού, μέχρι που το εγγενές κοσμικό νόημα χάνεται εντελώς. Όμως, αυτή η απουσία νοήματος από το σύμπαν δεν είναι ήττα, αλλά η απόλυτη ελευθερία να γίνουμε εμείς οι δημιουργοί του. Η επιστήμη και η λογική αφαιρούν το «έτοιμο» νόημα από το σύμπαν και εμείς απελευθερωνόμαστε από τις αυθεντίες και τους μύθους. Γινόμαστε οι ίδιοι αποκλειστικοί δημιουργοί της ζωής μας, όπως ο Σίσυφος που βρίσκει την ευτυχία του σπρώχνοντας τον βράχο προς την κορυφή.
Η «Αρχή της Αβεβαιότητας του Καμύ» αναφέρεται στο βιβλίο του Δημήτρη Νανόπουλου, «Ο Κβαντικός Μύθος του Σισύφου» (εκδόσεις Πατάκη), όσο και στο βίντεο που ακολουθεί (από το 16:30). Το βίντεο περιλαμβάνει την συνέντευξη του Δημήτρη Νανόπουλου στον δημοσιογράφο Απόστολο Μαγγηριάδη από την εκπομπή «Press Talk» της ΕΡΤ:
Κατηγορίες:ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΑ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ, ΦΥΣΙΚΗ
physicsgg 
Σχολιάστε