Το σάκχαρο ερυθρουλόζη (C4 H8O4) που βρίσκεται στα σμέουρα ανιχνεύθηκε για πρώτη φορά σε ένα γιγάντιο μοριακό νέφος κοντά στον πυρήνα του γαλαξία μας.
Το σάκχαρο ερυθρουλόζη υπάρχει τελικά και στον διαστρικό χώρο, σε ένα γιγαντιαίο μοριακό νέφος αερίου και σκόνης κοντά στο κέντρο του γαλαξία μας, περίπου 26.745 έτη φωτός μακριά από τη Γη. Αυτό σηματοδοτεί την πρώτη φορά* που παρατηρείται ένα σάκχαρο στον διαστρικό χώρο (αν αγνοήσουμε το σακχαροειδές μόριο της γλυκολαλδεΰδης). Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Nature Astronomy.
Τίθεται το ερώτημα: Πώς βρέθηκε αυτό το σάκχαρο εκεί; Για την ζωή όπως την ξέρουμε, τα σάκχαρα είναι ζωτικής σημασίας, τόσο ως μόρια αποθήκευσης ενέργειας όσο και ως συστατικά σε βιολογικά δομικά στοιχεία, όπως το DNA και το RNA. Αλλά είναι επίσης σχετικά εύθραυστα και δεν είναι απαραίτητα εύκολο να δημιουργηθούν από το μηδέν, είτε στο βαθύ διάστημα είτε στην πρώιμη προβιοτική Γη. Ωστόσο, τα μοριακά νέφη προσφέρουν μια πιθανή παράκαμψη για την παραγωγή σακχάρων, επειδή αποτελούν τεράστια χημικά εργοστάσια. Τα μοριακά νέφη μπορούν επίσης να αποτελέσουν αστρικά φυτώρια, «επωάζοντας» νέα άστρα και πλανήτες.
Το διαστρικό νέφος G+0.693-0.027 όπου ανιχνεύθηκε το σάκχαρο, είναι πλούσιο σε χημικές ουσίες και αποτελεί «ένα εξαιρετικό αστρονομικό εργαστήριο όπου μπορούμε να αναζητήσουμε νέα μοριακά είδη». Η σκόνη που διαπερνά το κρύο και σκοτεινό εσωτερικό του νέφους είναι το κλειδί. Προσφέρει επιφάνειες στις οποίες τα άτομα και τα μόρια μπορούν να προσκολληθούν, επιτρέποντάς τους να γίνουν μεγαλύτερα και πιο πολύπλοκα. Επίσης, εμποδίζει την διείσδυση της υπεριώδους ακτινοβολίας ή άλλης ακτινοβολίας υψηλής ενέργειας που θα μπορούσε να διασπάσει τις μεγαλύτερες ενώσεις καθώς αυτές αναπτύσσονται. Στο εσωτερικό του νέφους οι θερμοκρασίες πέφτουν και πάγοι νερού και διοξειδίου του άνθρακα επικαλύπτουν τους κόκκους της σκόνης, μαζί με μόρια αυξανόμενης πολυπλοκότητας.
Οι αστρονόμοι χρησιμοποίησαν δύο γιγάντια ραδιοτηλεσκόπια στην Ισπανία για να διεισδύσουν στο νέφος G+0.693-0.027 και να διακρίνουν κάποιες λεπτομέρειες της κοσμικής του χημείας. Σε σύγκριση με την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία υψηλότερης ενέργειας, τα ραδιοκύματα περνούν μέσα από γιγάντια νέφη αερίου και σκόνης αλώβητα και ορισμένα από αυτά τα ραδιοκύματα προέρχονται από τα ίδια τα μόρια που δημιουργούνται στο νέφος. Έχοντας αποκολληθεί από την επιφάνεια των κόκκων σκόνης εξαιτίας κρουστικών κυμάτων από κοντινούς υπερκαινοφανείς αστέρες και άλλες επιδράσεις, τέτοια μόρια μπορούν να εκπέμψουν μια αμυδρή αλλά ανιχνεύσιμη ραδιοφωνική ακτινοβολία καθώς περιστρέφονται. Κάθε μόριο εκπέμπει το δικό του χαρακτηριστικό μοτίβο που αποτελεί την ταυτότητά του.
Οι αστρονόμοι ερεύνησαν διεξοδικά τα δεδομένα τους από το διαστρικό νέφος G+0.693-0.027 αναζητώντας σάκχαρα. Βρήκαν άφθονα σημάδια ερυθρουλόζης, η οποία περιέχει τέσσερα άτομα άνθρακα, αλλά παραδόξως ελάχιστες ενδείξεις σακχάρων τριών ατόμων άνθρακα στην ίδια περιοχή, κάτι που πάει κόντρα στην υπόθεση της αστροχημείας ότι αυτά τα μόρια θα σχηματίζονταν προσθέτοντας ένα άτομο άνθρακα τη φορά. Αντίθετα, η ομάδα προτείνει ότι η ερυθρουλόζη μπορεί να σχηματίστηκε από γλυκολαλδεΰδη και αιθυλενογλυκόλη, δύο μόρια που βρέθηκαν επίσης στο νέφος και καθένα από τα οποία διέθετε ένα ζεύγος ατόμων άνθρακα. Οι ερευνητές εργάζονται τώρα σε περαιτέρω πειράματα για να αναζητήσουν πιο περίπλοκα σάκχαρα και να δοκιμάσουν την αντίδραση αυτών των ευαίσθητων μορίων στο υπεριώδες φως.
Πάνω από 300 μόρια έχουν εντοπιστεί στο διάστημα. Μέχρι στιγμής, τα περισσότερα από αυτά τυχαίνει να είναι τοξικά για τον άνθρωπο, αλλά καθώς οι αστρονόμοι διεισδύουν βαθιά στο εσωτερικό των μοριακών νεφών, βρίσκουν περισσότερες ενώσεις που αποτελούν τους πολύπλοκους προδρόμους της ζωής. Η συνταγή για την βιολογία, όπως φαίνεται, προκύπτει ακόμη και σε ένα από τα πιο αφιλόξενα μέρη που μπορούμε να φανταστούμε. Μέχρι πρότινος υπήρχε μόνο η υπόθεση ότι τα σάκχαρα μπορούν να σχηματιστούν στις περιοχές του διαστήματος που τελικά θα δημιουργήσουν νέα άστρα και πλανήτες. Πλέον γνωρίζουμε ότι τα σάκχαρα πράγματι σχηματίζονται σε αυτές τις περιοχές.
(*) Ο λόγος που λέμε για «πρώτη φορά», είναι επειδή το σάκχαρο βρέθηκε στον βαθύ διαστρικό χώρο . Δεν βρέθηκε σε κάποιον μετεωρίτη που έπεσε στη Γη (Η ανίχνευση σακχάρων σε μετεωρίτες και η προέλευση της ζωής ), ούτε φτιάχτηκε σε εργαστήριο για να δειχθεί ότι μπορεί να σχηματιστεί στις ακραίες συνθήκες του διαστήματος σε κομήτες (Ανίχνευση ριβόζης στο διάστημα).
Διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: Scientists spot sugar in interstellar space for the first time ever – https://www.scientificamerican.com/article/scientists-spot-sugar-in-interstellar-space-for-the-first-time-ever/
Κατηγορίες:ΑΣΤΡΟΒΙΟΛΟΓΙΑ, ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ, ΑΣΤΡΟΦΥΣΙΚΗ, ΡΑΔΙΟΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ, ΧΗΜΕΙΑ
physicsgg 
Σχολιάστε