Γιατί το σημερινό ποδόσφαιρο είναι τόσο βαρετό;

Σε πήρε ο ύπνος παρακολουθώντας αγώνα ποδοσφαίρου του Μουντιάλ; Σίγουρα, εφόσον παρακολουθείς αγώνες μετά τα μεσάνυχτα. Αλλά ακόμα κι αν ο αγώνας ξεκινά στις 8 το απόγευμα είναι πολύ πιθανό να αποκοιμηθείς, αφού ο τρόπος με τον οποίο παίζουν σχεδόν όλες οι ομάδες είναι το ίδιο μονότονος και βαρετός.

Μπορεί κανείς να φύγει από το δωμάτιο, να φτιάξει καφέ, να βγάλει βόλτα τον σκύλο του κι όταν επιστρέψει μπροστά στην τηλεόραση, θα δει την μπάλα να πασάρεται γύρω από την μεγάλη περιοχή με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως πριν.

Συνήθως οι παίκτες δεν βρίσκουν τρόπο να προωθήσουν την μπάλα ή υπό την πίεση ενός αντιπάλου στην δική τους περιοχή, την πετάνε μπροστά κι ό,τι βγει. Όταν τελικά καταφέρνουν να την κατεβάσουν από την άμυνα, ανεβαίνουν αργά προς την αντίπαλη περιοχή, σταματούν, γυρίζουν λίγο πίσω και κυκλοφορούν ξανά την μπάλα με τον ίδιο νανουριστικό τρόπο, προσπαθώντας να βρουν μια ρωγμή στην αντίπαλη άμυνα. Η μπάλα πάει στα πλάγια, μετά πίσω, ξανά στα πλάγια, μετά στο κέντρο, ξανά στα πλάγια, πριν γίνει η σέντρα (με όλους τους αμυντικούς να παίρνουν την «φυσιολογική» στάση βάζοντας τα χέρια πίσω από την πλάτη) και στην συνέχεια η μπάλα θα απομακρυνθεί … μόνο και μόνο για να ξεκινήσει όλη η διαδικασία από την αρχή.

Η αλλαγή στον κανονισμό το 2019, ο οποίος παλαιότερα επέβαλε η μπάλα να βγει εκτός περιοχής μετά από ελεύθερο από το τέρμα, επιτρέπει πλέον στους αμυντικούς να την παραλαμβάνουν εντός αυτής, γεγονός που ευνοεί το «χτίσιμο» από πίσω και ενίσχυσε περαιτέρω την ήδη διαδεδομένη τάση πολλών προπονητών να αναπτύσσουν το παιχνίδι από την άμυνα. Είναι ευθύνη των προπονητών το φοβικό, αργό και μεθοδικό «χτίσιμο» των επιθέσεων: η ανακύκλωση της μπάλας, η περιφορά και η διατήρηση της κατοχής. Φυσικά, όσο συμβαίνει αυτό, η αντίπαλη ομάδα έχει τουλάχιστον δέκα (και συχνά 11) παίκτες σε αμυντικές γραμμές σε όλο το γήπεδο, πράγμα που σημαίνει ότι η «επιτιθέμενη» ομάδα πρέπει να συνεχίσει να παίζει με πάσες προς τα πίσω και στα πλάγια, περιμένοντας με γαϊδουρινή υπομονή την ευκαιρία της.

Μετά υπάρχει και το VAR. Και ο αισθητήρας αδρανειακής μέτρησης (IMU – Inertial Measurement Unit)* που περιέχει η μπάλα Trionda που κλωτσάνε οι ποδοσφαιριστές. Ο αισθητήρας καταγράφει την επιτάχυνση και την περιστροφή της μπάλας, στέλνοντας δεδομένα στο κέντρο ελέγχου με ρυθμό 500 φορές το δευτερόλεπτο. Από αυτά τα δεδομένα μπορεί να εντοπιστεί με ακρίβεια χιλιοστού του δευτερολέπτου η στιγμή που ασκήθηκε δύναμη στην μπάλα – δηλαδή η ακριβής στιγμή που ένα παπούτσι, ένα κεφάλι ή το χέρι του τερματοφύλακα την ακουμπάει. Η θέση της μπάλας στο χώρο, ωστόσο, δεν προκύπτει από τον IMU μόνο του, αφού η μέτρηση θέσης μέσω επιτάχυνσης συσσωρεύει σφάλμα με την πάροδο του χρόνου, και γι’ αυτό το σύστημα συνδυάζεται με τις ειδικές οπτικές κάμερες στο γήπεδο, που ιχνηλατούν διαρκώς διαφορετικά σημεία στο σώμα κάθε ποδοσφαιριστή (άκρα, γόνατα, ώμους κ.λπ.). Ο υπολογιστής του γηπέδου συνδυάζει τη χρονική στιγμή της επαφής (από τον IMU) με την χωρική θέση σώματος-μπάλας (από τις κάμερες), ώστε ο διαιτητής να έχει στη διάθεσή του ακριβή δεδομένα για να κρίνει φάσεις … εξαλείφοντας διά παντός το ανθρώπινο λάθος και το «χέρι του θεού» από το ποδόσφαιρο.

Στις εθνικές ομάδες συνήθως οι παίκτες μαζεύονται μόλις λίγες εβδομάδες πριν από το τουρνουά. Είναι πρακτικά πολύ πιο εύκολο και γρήγορο για έναν προπονητή να οργανώσει μια αμυντική γραμμή, παρά να αναπτύξει πολύπλοκους επιθετικούς αυτοματισμούς, οι οποίοι απαιτούν δύσκολες και χρονοβόρες προπονήσεις. Προτιμούν την ασφάλεια, χτίζοντας ομάδες που πρώτα καταστρέφουν το παιχνίδι του αντιπάλου και μετά δημιουργούν.

Σε αυτό βοηθούν και τα ανεκδιήγητα διαφημιστικά cooling breaks στα μέσα των ημιχρόνων, τα οποία κόβουν τελείως τον ρυθμό του αγώνα του αγώνα και δίνουν την ευκαιρία για μίνι τακτικές ανασυγκροτήσεις. Έτσι βλέπουμε ένα αποστειρωμένο ποδόσφαιρο που στοχεύει αποκλειστικά στο αποτέλεσμα διαμέσου της αποφυγής λαθών, γεγονός που θυσιάζει το θέαμα, το απρόβλεπτο στοιχείο και την έμπνευση της στιγμής.

διαβάστε επίσης: https://scottishfsa.org/why-is-so-much-top-level-football-boring-nowadays/

(*) Περιέχει επιταχυνσιόμετρο και γυροσκόπιο (Inertial Measurement Unit – An Introduction)



Κατηγορίες:ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ, ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ, ΧΙΟΥΜΟΡ

Ετικέτες:

5 replies

  1. Οπότε, no football make love.😊

  2. Το IMU θυμίζει κάπως το INS των αεροπλάνων, μόνο που στην περίπτωση της μπάλας μέσα της βρίσκονται μόνο οι αισθητήρες, ενώ τα στοιχεία στέλνονται με τηλεμετρία στο VAR. Από την πρώτη εφαρμογή στο παγκόσμιο του 2022, έχουν υπάρξει βελτιώσεις κυρίως στη θέση των αισθητήρων μέσα στη μπάλα, που πλέον βρίσκονται στο ένα πανέλο με αντίβαρα στα άλλα να εξασφαλίζουν τη συμμετρία μάζας.

  3. Ευαγγελος Καραβιας's avatar

    Μια σειρα απο παιχνιδια που ειχαν ηδη γινει οταν γραψατε το ατυχεστατο αρθρο,οπως Μαροκο-Ολλανδια και το συναρπαστικοτατο Αργεντινη -Πρασινο Ακρωτηρι,χωρις να σημαινει οτι τα υπολοιπα ηταν βαρετα,αλλα κυριως ο σημερινος θριαμβος του Βελγιου επι των ΗΠΑ με 4-1 οπως και καθαρη νικη της Νορβηγιας επι των αλαζονων και αιθεροβαμονων Βραζιλιανων κυριως ομως το συναρπαστικοτατο Αγγλια-Μεξικο 3-2 που συνιστα αποθεωση του επιθετικου ποδοσφαιρου,αποδεικνυουν οτι το αρθρο σας ειναι εντελως εκτος τοπου και χρονου.Φυσικα και αλλα παιχνιδια οπως Πορτογαλια -Κροατια και Ισπανια-Πορτογαλια καθε αλλο παρα ηταν βαρετα ιδιαιτερα το πρωτο που κριθηκε στις καθυστερησεις των καθυστερησεων,ισως ομως δεν ειχαν το θεαμα των προαναφερθεντων.Θα σας προτεινα να συνεχισετε να ασχολειστε με το κυριως αντικειμενο σαςστο οποιο ειστε πολυ καλοι δηλαδη στην ενημερωση πανω στις πιο προσφατες επιστημονικες ανακαλυψεις και τεχνολογικες καινοτομιες σε ολα τα πεδια της επιστημονικης και τεχνολογικης ερευνας

    • Γιάννης Παπαδόπουλος's avatar

      Προφανώς είσαι μικρός σε ηλικία και δεν έχεις δει ποτέ σου αληθινό ποδοσφαιρο. Δεν έχεις δει τον Ζίκο, τον Ζουνίνιο, τον Σώκρατες, τον Μπατιστούτα, τον Φορλάν, τον Πλατινί, τον Ρουμενίγκε, τον Μπουτραγκενιο, τον Ρόσι, τον Φαν Μπάστεν τον … Ρενέ Χιγκίτα κλπ, κλπ, κλπ. Κάθε χώρα είχε κάποτε το στυλ της και το ποδόσφαιρο ήταν μαγεια. Από το 90 και μετά όλοι άρχισαν να παίζουν σαν Γερμανοι. Ανελέητο τρέξιμο, δύναμη και κυρίως σκοπιμοτητα. Το θέαμα δε μετράει πλέον, μόνο το αποτελεσμα. Οι παίκτες τείνουν να γίνουν μηχανες. Νομίζω ότι το άρθρο τα λέει ολα.

  4. Μέχρι και ο Haaland βαριόταν

Σχολιάστε

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.