Το φως με μήκη κύματος από 600 nm έως περίπου 1100 nm στο μικροσκόπιο της ιατρικής έρευνας
Οι άνθρωποι αγοράζουν κράνη, μάσκες προσώπου, γιλέκα και κρεβάτια που εκπέμπουν ερυθρό και εγγύς υπέρυθρο φως. Πίσω από τον ντόρο, υπάρχει κάποια ενδιαφέρουσα βιολογία.

Το 2021, ο δερματολόγος David Ozog βρισκόταν σε διακοπές με την οικογένειά του στις Μπαχάμες, όταν ο 18χρονος γιος του υπέστη ένα σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο. Ο έφηβος μεταφέρθηκε αεροπορικώς στη Φλόριντα και στη συνέχεια στο Σικάγο για χειρουργική επέμβαση. Καθώς ο γιος του κειτόταν μερικώς παράλυτος σε κρεβάτι νοσοκομείου, ο Ozog έλαβε ένα τηλεφώνημα από έναν συνάδελφό του που του είχε μια ασυνήθιστη πρόταση.
Ο συνάδελφος, δερματολόγος στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης, μίλησε στον Ozog για την έρευνα που διεξήγαγε με το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ. Τα πρώτα αποτελέσματα υποδήλωναν ότι το ερυθρό και το εγγύς υπέρυθρο φως που εφαρμόζονται στο κεφάλι μπορεί να προστατεύουν τον νευρικό ιστό μετά από εγκεφαλική βλάβη. Προέτρεψε τον Ozog να εξετάσει το ενδεχόμενο να το δοκιμάσει στον γιο του. Ο Ozog έμεινε ξύπνιος μέχρι τις 4 π.μ. εκείνο το βράδυ διαβάζοντας επιστημονικές εργασίες και, τελικά, παρήγγειλε αρκετά πάνελ κατασκευασμένα από κόκκινες και υπέρυθρες διόδους εκπομπής φωτός (LED) και άρχισε να τα φέρνει κρυφά στο νοσοκομείο.
Σήμερα, ο γιος του περπατάει και επιστρέφει στο πανεπιστήμιο. Ο Ozog δεν μπορεί να αποδείξει ότι η φωτοθεραπεία έκανε την διαφορά, αλλά πιστεύει ότι βοήθησε. Έκτοτε έχει υιοθετήσει μια ιδέα που, εκείνη την εποχή, θεωρούνταν περιθωριακή. «Σκέφτηκα το ίδιο πράγμα», λέει, «Πώς είναι δυνατόν αυτό το φως να έχει κάποια βιολογική επίδραση;»
Αλλά αυτό που βρισκόταν στο περιθώριο της ιατρικής μόλις πριν από λίγα χρόνια, τώρα τείνει να γίνει κανονικότητα. Οι συσκευές ερυθρού φωτός εμφανίζονται ολοένα και περισσότερο σε δερματολογικά ιατρεία, κέντρα ευεξίας, αποδυτήρια και σπίτια. Σύμφωνα με ορισμένες προβλέψεις, η παγκόσμια αγορά θα ξεπεράσει το 1 δισεκατομμύριο δολάρια ΗΠΑ έως το 2030, λόγω της αύξησης των εταιρειών που υπόσχονται οφέλη για τα πάντα, από τη γήρανση του δέρματος έως τη διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) – ισχυρισμοί που διαδίδονται ευρέως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Οι ειδικοί προειδοποιούν για τον υπερβολικό ενθουσιασμό σχετικά με την θεραπεία με το ερυθρό φως. Ωστόσο, πολλοί ερευνητές διερευνούν τα οφέλη για διάφορες παθήσεις. Κλινικές μελέτες έχουν αναφέρει βελτιώσεις στην περιφερική νευροπάθεια, την εκφύλιση του αμφιβληστροειδούς και ορισμένες νευρολογικές διαταραχές.
Οι ερευνητές αποκαλύπτουν επίσης πώς το ερυθρό και το εγγύς υπέρυθρο φως επηρεάζει τα μιτοχόνδρια, τις μονάδες παραγωγής ενέργειας του κυττάρου.
Η επιστήμη πίσω από αυτά τα οφέλη αναπτύσσεται σε μια εποχή που οι άνθρωποι εκτίθενται σε λιγότερο ερυθρό φως από ποτέ. Οι άνθρωποι περνούν περισσότερο χρόνο σε εσωτερικούς χώρους, μακριά από τον Ήλιο και οι προσπάθειες εξοικονόμησης ενέργειας έχουν περιορίσει το φάσμα του εσωτερικού φωτισμού, εξαλείφοντας πολλά μήκη κύματος ερυθρού και εγγύς υπέρυθρου. Μερικοί επιστήμονες αναρωτιούνται τώρα αν αυτοί οι παράγοντες μπορεί να έχουν βιολογικές συνέπειες.
Από το περιθώριο στην κλινική έρευνα
Ο ρόλος του φωτός στην ανθρώπινη υγεία δεν είναι καινούρια ιδέα. Για περισσότερο από έναν αιώνα, οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι η υπεριώδης ακτινοβολία οδηγεί στην παραγωγή βιταμίνης D. Το βραβείο Νόμπελ Ιατρικής του 1903 αναγνώρισε το εστιασμένο φως ως θεραπεία για την φυματίωση του δέρματος. Η θεραπεία με έντονο φως είναι η τυπική φροντίδα για την εποχική συναισθηματική διαταραχή και η υπεριώδης ακτινοβολία στενής ζώνης παραμένει βασικό στοιχείο για την ψωρίαση.
«Ολόκληρο το φάσμα κάνει μια σειρά από πράγματα ωφέλιμα για εμάς», λέει ο Glen Jeffery, νευροεπιστήμονας στο University College London. Η σύγχρονη φωτοβιοδιαμόρφωση (photobiomodulation) – η χρήση ερυθρού και εγγύς υπέρυθρου φωτός που περιλαμβάνει μήκη κύματος, από περίπου 600 νανόμετρα έως 1.100 νανόμετρα, για να επηρεάσει τις κυτταρικές διεργασίες, εμφανίστηκε την δεκαετία του 1960, αφότου Ούγγροι επιστήμονες ανακάλυψαν τυχαία ότι το ερυθρό φως χαμηλού επιπέδου διεγείρει την ανάπτυξη τριχών σε τρωκτικά. Το ενδιαφέρον επιταχύνθηκε τη δεκαετία του 1990, όταν επιστήμονες της NASA που πειραματίζονταν με τη χρήση κόκκινων LED για την καλλιέργεια φυτών στο διάστημα παρατήρησαν ότι οι μικρές πληγές στα χέρια τους επουλώνονταν ασυνήθιστα γρήγορα κάτω από το συγκεκριμένο φως.
Την τελευταία δεκαετία, τα στοιχεία έχουν εδραιωθεί σε διάφορους κλινικούς τομείς. Το 2025, μια σημαντική επιστημονική ανασκόπηση αναφέρεται στο συμπέρασμα ότι η θεραπεία ήταν ασφαλής και αποτελεσματική για διάφορους τύπους έλκους, περιφερική νευροπάθεια, οξεία δερματίτιδα από ακτινοβολία και ανδρογενή αλωπεκία, έναν τύπο τριχόπτωσης. Πέρυσι, η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ ενέκρινε μια συσκευή ερυθρού φωτός για την ξηρού τύπου ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας. Και από το 2020, η θεραπεία με ερυθρό φως στο στόμα έχει συμπεριληφθεί στις κλινικές οδηγίες για την πρόληψη και τη θεραπεία της στοματικής βλεννογονίτιδας που σχετίζεται με τη θεραπεία του καρκίνου, επώδυνων στοματικών ελκών που μπορούν να περιορίσουν τη θεραπεία και να διαταράξουν την πρόσληψη θρεπτικών συστατικών.
Εκτός από τα παραπάνω, οι ερευνητές διερευνούν ευρύτερες επιδράσεις της θεραπείας. Κλινικές δοκιμές αναφέρουν βελτιωμένη μυϊκή αποκατάσταση σε αθλητές, καθώς και μειώσεις στα συμπτώματα κατάθλιψης και στον πόνο σε άτομα με οστεοαρθρίτιδα και ινομυαλγία. Μικρές δοκιμές σε ανθρώπους και μελέτες σε ζώα υποδεικνύουν επίσης πιθανά οφέλη για μεταβολικές και καρδιαγγειακές παθήσεις. Μια μικρή τυχαιοποιημένη μελέτη στη Βραζιλία, που δημοσιεύθηκε το 2022, διαπίστωσε ότι άτομα με σοβαρή COVID-19 που λάμβαναν καθημερινή φωτοθεραπεία έφυγαν από το νοσοκομείο κατά μέσο όρο σχεδόν τέσσερις ημέρες νωρίτερα από την ομάδα ελέγχου.
Ωστόσο, για ορισμένους επιστήμονες, τα πιο εντυπωσιακά πρώιμα αποτελέσματα αφορούν τον εγκέφαλο. Σε μοντέλα ποντικών με νόσο Πάρκινσον, η φωτο-βιοδιαμόρφωση που εφαρμόστηκε στο κεφάλι διατήρησε νευρώνες που παράγουν ντοπαμίνη βαθιά στον εγκέφαλο – κύτταρα των οποίων η απώλεια οδηγεί στην εξέλιξη της διαταραχής. Οι ερευνητές έχουν παρατηρήσει οφέλη σε ζωικά μοντέλα με νόσο Πάρκινσον να διαρκούν για εβδομάδες μετά τη θεραπεία και βρίσκονται σε εξέλιξη πρώιμες δοκιμές σε ανθρώπους, χρησιμοποιώντας οπτικές ίνες που τοποθετούν το φως κοντά στα νοσούντα κύτταρα. Άλλωστε, το ιερό δισκοπότηρο της νευροεπιστημονικής έρευνας είναι η εύρεση μιας αποτελεσματικής νευροπροστατευτικής θεραπείας που προστατεύει τα κύτταρα από τον θάνατο.
Αναπτύσσονται αρκετές διακρανιακές συσκευές που θα μπορούσαν να προσφέρουν πιο πρακτική χορήγηση φωτονίων, για τη θεραπεία μιας ποικιλίας ψυχιατρικών και νευρολογικών ασθενειών. Αδημοσίευτα αποτελέσματα ερευνητών δείχνουν ότι το διακρανιακό φως «κάνει έναν ηλικιωμένο εγκέφαλο να μοιάζει περισσότερο με νεότερο». Ωστόσο, η διέλευση αρκετών φωτονίων διαμέσου του ανθρώπινου κρανίου για την παραγωγή ενός ουσιαστικού αποτελέσματος παραμένει μια πρόκληση.
Πολλά παραμένουν αναπάντητα: ποιά είναι τα βέλτιστα μήκη κύματος, οι εντάσεις, ο χρόνος και οι μέθοδοι χορήγησης. Επίσης, ασαφές είναι αν η ηλικία ή το χρώμα του δέρματος των ανθρώπων θα πρέπει να καθορίζουν τη δόση που λαμβάνουν. Και πίσω από όλα αυτά κρύβεται ένα βαθύτερο ερώτημα: πώς γίνεται το φως να παράγει τόσο ευρείες βιολογικές επιδράσεις;
Μετατρέποντας το φως σε κυτταρικό καύσιμο
Οι συγκλίνουσες γραμμές βιοφυσικών και βιοχημικών στοιχείων έχουν οδηγήσει τους ερευνητές να επικεντρωθούν στα μιτοχόνδρια, τα οργανίδια που παράγουν ενέργεια και βρίσκονται στα περισσότερα κύτταρα του σώματος.
Τα μήκη κύματος του φωτός από το ερυθρό μέχρι το εγγύς υπέρυθρο σκεδάζονται πολύ λιγότερο από ό,τι τα μικρότερα μήκη κύματος του μπλε και του υπεριώδους. Ως αποτέλεσμα, ορισμένα φωτόνια – κυρίως αυτά στην περιοχή του εγγύς υπέρυθρου – μπορούν να διαπεράσουν τα ρούχα και ένα κλάσμα μπορεί να διεισδύσει σε εκατοστά στον ιστό, αυξάνοντας την πιθανότητα να επηρεάζουν τα κύτταρα πολύ κάτω από το δέρμα. Μήκη κύματος μεταξύ περίπου 600 και 700 νανόμετρων και 760 και 940 νανόμετρων αναφέρεται συχνά ότι προκαλούν βιολογικές αποκρίσεις. Αυτές οι περιοχές ταιριάζουν πολύ με τα μήκη κύματος που απορροφώνται πιο εύκολα από την οξειδάση του κυτοχρώματος c, ένα βασικό ένζυμο στην αλυσίδα μεταφοράς ηλεκτρονίων των μιτοχονδρίων που συμβάλλει στο σχηματισμό του κυτταρικού καυσίμου που είναι γνωστό ως τριφωσφορική αδενοσίνη (ATP).
Τα στοιχεία δείχνουν ότι τα κύτταρα μπορούν να απορροφήσουν αυτά τα μήκη κύματος και ότι το φως ωθεί την αλυσίδα μεταφοράς ηλεκτρονίων σε μια πιο ενεργή κατάσταση, ενισχύοντας την παραγωγή ATP. «Οι επακόλουθες επιδράσεις περιλαμβάνουν τη βελτίωση της αιματικής ροής και μεταβολές στη φλεγμονή και το οξειδωτικό στρες. Μερικοί ερευνητές έχουν προτείνει έναν επιπλέον μηχανισμό: το ερυθρό και το εγγύς υπέρυθρο φως μειώνουν το ιξώδες του νερού, επιτρέποντας στους μηχανισμούς παραγωγής ενέργειας να κινούνται πιο εύκολα. Για να λειτουργήσει σωστά η μιτοχονδριακή μηχανή, χρειάζεται ένα λιπαντικό.
Πολλές έρευνες έχουν επικεντρωθεί σε κύτταρα με μεγάλη πυκνότητα μιτοχονδρίων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων σε ανθρώπινα έμβρυα και στο μάτι. Μια νέα κλινική δοκιμή που χρηματοδοτείται από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια στη Νέα Υόρκη θα ελέγξει αν η σύντομη έκθεση στο ερυθρό φως μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα των εμβρύων που παράγονται κατά τη διάρκεια της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Μελετούν επίσης τον γηράσκοντα αμφιβληστροειδή, στον οποίο η λειτουργική παρακμή συσχετίζεται με την μιτοχονδριακή φθορά. Οι εργασίες δείχνουν ότι η φωτο-βιοδιαμόρφωση θα μπορούσε να βοηθήσει στην προστασία της υγείας του αμφιβληστροειδούς. Μάλιστα ίσως το φως να μην χρειάζεται να χορηγηθεί απευθείας στα μάτια για να έχει αποτέλεσμα.
Σε προηγούμενη έρευνα, διαπιστώθηκε ότι 15 λεπτά έκθεσης στο ερυθρό φως στην πλάτη άμβλυναν τις απότομες αυξήσεις στα επίπεδα σακχάρου στο αίμα μετά το γεύμα. Εικάζεται ότι τα μιτοχόνδρια μπορεί να επικοινωνούν μεταξύ τους και «να συμπεριφέρονται σαν μια κοινότητα σε όλο το σώμα».
Τέτοια ευρήματα έχουν προκαλέσει όχι μόνο ενθουσιασμό, αλλά και αντιπαραθέσεις. Η Juanita Anders, ερευνήτρια φωτοβιοδιαμόρφωσης στο Uniformed Services University στη Bethesda του Maryland, η οποία μίλησε ανεξάρτητα από τον κυβερνητικό της ρόλο, αμφισβητεί την υπόθεση και λέει ότι απαιτούνται μεγαλύτερες, πιο προσεκτικά ελεγχόμενες μελέτες για να προσδιοριστούν οι πιθανές απομακρυσμένες ή συστημικές επιδράσεις. Μια υποτιθέμενη οδός περιλαμβάνει τα βιοφωτόνια, ή το αμυδρό φως που παράγεται από τα ίδια τα κύτταρα. Τα μιτοχόνδρια αποτελούν κύρια πηγή αυτών των σωματιδίων και ίσως τα χρησιμοποιούν για να σηματοδοτούν την κυτταρική υγεία, αναφέρει ένας από τους ερευνητές της μελέτης του 2025 που βρήκε ότι η φωτοβιοδιαμόρφωση μετέβαλε την παραγωγή βιοφωτονίων, ιδιαίτερα σε στρεσαρισμένα κύτταρα.
Ένα μοτίβο μπορεί να αναδύεται: όταν τα κύτταρα είναι υγιή, το εξωτερικό φως συχνά έχει μικρή επίδραση. Αλλά κατά τη διάρκεια ασθένειας ή μεταβολικού στρες, όπου η μιτοχονδριακή δυσλειτουργία είναι συχνή, η επίδρασή του φαίνεται να είναι ισχυρότερη. Αυτή η διάκριση θα μπορούσε να βοηθήσει στην εξήγηση γιατί τα αποτελέσματα ποικίλλουν μεταξύ των μελετών.
Παρόλα αυτά, τα μιτοχόνδρια πιθανότατα δεν λένε όλη την ιστορία. Σύμφωνα με ερευνητές, ακόμα κι αν χρησιμοποιήσετε έναν αναστολέα των μιτοχονδρίων, εξακολουθούμε να βλέπουμε μια θεραπευτική απόκριση.
Η δοσολογία φαίνεται να είναι κρίσιμη. Πολλοί ερευνητές επισημαίνουν ένα βιολογικό «ιδανικό σημείο» μεταξύ της πολύ μικρής και της υπερβολικής ποσότητας φωτός. Άλλοι υποστηρίζουν ότι τα μήκη κύματος δεν πρέπει να εξετάζονται μεμονωμένα, τονίζοντας τη σημασία ενός ευρέος φάσματος φωτός, με τον τρόπο δηλαδή που το προσφέρει η φύση.
Το φως που δεν βλέπουμε πια
Οι άνθρωποι εξελίχθηκαν κάτω από το ηλιακό φως, ένα φάσμα που εκτείνεται από περίπου 300 έως 2.500 νανόμετρα. Για το μεγαλύτερο μέρος της ανθρώπινης ιστορίας, ο φωτισμός των εσωτερικών χώρων (π.χ. φωτιά, κεριά) είχε παρόμοια χαρακτηριστικά. Τώρα, ακριβώς τη στιγμή που οι επιστήμονες ανακαλύπτουν τις βιολογικές επιδράσεις που παράγονται από το κόκκινο και το εγγύς υπέρυθρο φως, τα κτίρια έχουν σε μεγάλο βαθμό αφαιρέσει αυτά τα μήκη κύματος από τους χώρους όπου οι άνθρωποι περνούν περίπου το 90% του χρόνου τους.
Οι σύγχρονες επιστρώσεις των παραθύρων φιλτράρουν πολλά από τα μεγαλύτερα μήκη κύματος του ηλιακού φωτός (υπέρυθρο) για να μειώσουν την ποσότητα της θερμότητας που εισέρχεται στα κτίρια. Τα φωτιστικά φθορισμού και οι ενεργειακά αποδοτικοί λαμπτήρες LED συγκεντρώνουν την εκπομπή τους σε ένα σχετικά στενό τμήμα του ορατού φάσματος. Αντικαθιστούν ταχύτατα τους παλιούς λαμπτήρες πυρακτώσεως, των οποίων τα πυρακτωμένα νήματα παρήγαγαν μια πολύ ευρύτερη διασπορά μηκών κύματος. Στην πραγματικότητα, περίπου το 90% της ενέργειας ενός λαμπτήρα πυρακτώσεως εκπέμπεται ως υπέρυθρη ακτινοβολία. Οι επερχόμενες αναθεωρήσεις στα πρότυπα κτιρίων και φωτισμού των ΗΠΑ, που προγραμματίζονται για το 2028, αναμένεται να περιορίσουν ακόμη περισσότερο το φάσμα του φωτός που είναι διαθέσιμο σε εσωτερικούς χώρους.
Ορισμένοι επιστήμονες έχουν εγείρει το ενδεχόμενο ότι η μακροχρόνια στέρηση αυτών και άλλων χαμένων μηκών κύματος στους εσωτερικούς χώρους θα μπορούσε να επηρεάσει ανεπαίσθητα την υγεία. Οι ανθρώπινοι ιστοί μπορούν να ανταποκρίνονται στο φως με τρόπους που εκτείνονται πέρα από την όραση – μέσω της σηματοδότησης των φωτοϋποδοχέων στο μάτι που ρυθμίζει τους κιρκάδιους ρυθμούς, τη διάθεση, την εγρήγορση και άλλες λειτουργίες, καθώς και μέσω φωτοευαίσθητων μεταβολικών διεργασιών στα κύτταρα. Αυτό έχει προκαλέσει εκκλήσεις για την επαναφορά του ηλεκτρικού φωτισμού ευρύτερου φάσματος και τη βελτίωση της πρόσβασης στο φυσικό φως της ημέρας στα κτίρια, παράλληλα με την ανανεωμένη παρότρυνση προς τους ανθρώπους να περνούν περισσότερο χρόνο σε εξωτερικούς χώρους.
Μόλις ένα λεπτό έξω στον Ήλιο, παρέχει τόσα ορατά φωτόνια όσα λαμβάνουμε σε περίπου τρεις ώρες στο γραφείο μας. Και αν συμπεριλάβουμε και το υπέρυθρο, η διαφορά γίνεται ακόμη πιο δραματική.
Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, μελέτες έχουν συνδέσει τη μεγαλύτερη πρόσβαση στο φυσικό φως με βελτιωμένη σχολική απόδοση και συντομότερη παραμονή στο νοσοκομείο. Μια μελέτη, που δημοσιεύτηκε φέτος, σε ένα ελεγχόμενο περιβάλλον τύπου γραφείου υποδηλώνει ότι τόσο το φως της ημέρας όσο και το τεχνητό φως που είναι εμπλουτισμένο με εγγύς υπέρυθρο, μπορούν να βελτιώσουν τους δείκτες της φυσιολογικής και ψυχολογικής υγείας, συμπεριλαμβανομένης της διάθεσης, της μεταβλητότητας του καρδιακού ρυθμού και της ρύθμισης της γλυκόζης. Μια προδημοσίευση που αναρτήθηκε τον Ιανουάριο, βασισμένη σε δεδομένα από περισσότερους από 400.000 ενήλικες, διαπίστωσε ότι η υψηλότερη μέση έκθεση στον Ήλιο συσχετίστηκε με μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής, αφού συνυπολογίστηκε ο κίνδυνος για καρκίνο του δέρματος.
Τα ερωτήματα πλέον διευρύνονται: θα μπορούσε το φως να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο για τη θεραπεία ασθενειών, αλλά και για την πρόληψή τους;
Ένα λαμπρότερο μέλλον
Πριν από περισσότερα από 150 χρόνια, η Florence Nightingale, μία από τις ιδρύτριες της σύγχρονης νοσηλευτικής, επέμενε ότι το φως πλήρους φάσματος ήταν απαραίτητο για την ανάρρωση. «Ο κόσμος πιστεύει ότι η επίδραση αφορά μόνο την ψυχολογία», έγραψε το 1859. «Αυτό σε καμία περίπτωση δεν ισχύει».
Οι ερευνητές επιστρέφουν σήμερα σε αυτή την ιδέα, ενώ παράλληλα προσπαθούν να αποστασιοποιήσουν τον τομέα της φωτοβιοτροποποίησης από την εμπορική φρενίτιδα που τον περιβάλλει. Η βιομηχανία της ευεξίας έχει προχωρήσει βιαστικά με ελάχιστες ρυθμίσεις, και οι επιστήμονες φοβούνται ότι αυτή η τάση έχει θολώσει την πραγματική επιστήμη. Οι καταναλωτές μπορούν πλέον να αγοράσουν ράβδους κόκκινου φωτός, μάσκες, κράνη, πάνελ, στρώματα για όλο το σώμα, ακόμη και μονάδες που μοιάζουν με σολάριουμ. Αυτές οι συσκευές συχνά συνοδεύονται από τολμηρές υποσχέσεις που βασίζονται σε αδύναμα δεδομένα.
«Μας βγάζουν κακό όνομα», λένε οι ερευνητές. «Έχεις όλες αυτές τις εταιρείες να λένε: ‘Θα ζήσετε για πάντα’, και ανθρώπους σαν εμάς να λένε: ‘Αυτός είναι ένας πολύ σημαντικός, ενδιαφέρων τομέας της επιστήμης’.
Οι επιστήμονες που έχουν αρχίσει να δοκιμάζουν εμπορικά προϊόντα διαπιστώνουν ότι, αν και ορισμένα είναι ωφέλιμα, συχνά υπολείπονται των ισχυρισμών τους. Πολλά αποτυγχάνουν να προσφέρουν μια θεραπευτική δόση. Απαιτούνται περισσότερες ανεξάρτητες δοκιμές και σαφέστερα πρότυπα.
Κοιτάζοντας μπροστά, οι ερευνητές εξερευνούν φορετές ή εμφυτεύσιμες συσκευές LED σε συνδυασμό με αλγόριθμους τεχνητής νοημοσύνης για την βελτιστοποίηση της θεραπείας σε πραγματικό χρόνο. Η NASA ερευνά τη θεραπεία με εγγύς υπέρυθρο φως για την υποστήριξη της μιτοχονδριακής λειτουργίας κατά τη διάρκεια των διαστημικών πτήσεων. Ταυτόχρονα, άλλοι υποστηρίζουν ότι οι πιο σημαντικές αλλαγές θα μπορούσαν να απαιτούν πολύ λιγότερη υψηλή τεχνολογία: τον επανασχεδιασμό του φωτισμού στους χώρους όπου οι περισσότεροι άνθρωποι περνούν τη ζωή τους.
Αν και οι ερευνητές δεν έχουν ξεκαθαρίσει πλήρως πώς λειτουργούν τα πράγματα σχετικά με τις θεραπευτικές ιδιότητες του ερυθρού και εγγύς υπερύθρου φωτός, η σίγουρη συμβουλή τους είναι απλή: βγείτε έξω. Ειδικά κατά την ανατολή ή την δύση του ήλιου κυριαρχεί συντριπτικά (σε ποσοστό γύρω στο 80%) αποκλειστικά αυτό το φως, με μήκη κύματος από 600 έως 1100 νανόμετρα.
διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: The surprising science behind red-light therapy and how it really works – https://www.nature.com/articles/d41586-026-00878-1
(*) Eφαρμόζοντας το νόμο του Wien, λmax(σε m)≈0,003/T(σε Κ),
για T=5561 Κ, παίρνουμε λmax≈ 540 nm (πράσινο) και
για Τ=3641 Κ, παίρνουμε λmax≈ 830 nm (εγγύς υπέρυθρο)
Κατηγορίες:ΒΙΟΛΟΓΙΑ, ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΣΜΟΣ, ΙΑΤΡΙΚΗ
Σχολιάστε