Τα «αεροσκάφη της Αποκάλυψης» των ΗΠΑ στον Περσικό Κόλπο

Τις τελευταίες ημέρες υπάρχουν αρκετές αναφορές για πτήσεις των αμερικανικών «αεροσκαφών της Αποκάλυψης», κυρίως του μοντέλου E-6B Mercury (αλλά και του E-4B Nightwatch) πάνω από τον Περσικό Κόλπο και τον εναέριο χώρο της ευρύτερης Μέσης Ανατολής. Αυτά τα αεροσκάφη δεν είναι μαχητικά ούτε φέρουν βόμβες. Είναι ιπτάμενα κέντρα διοίκησης και ελέγχου, σχεδιασμένα για να επιβιώσουν από το χειρότερο δυνατό σενάριο, έναν πυρηνικό πόλεμο.

Τα αεροπλάνα E-6B και E-4B είναι κατασκευασμένα ώστε να λειτουργούν ως κλωβοί Φαραντέι για να προστατεύοται από καταστροφικούς εξωτερικούς ηλεκτρομαγνητικούς παλμούς. Διαθέτουν ακόμα εκτός από το λευκό χρώμα, ειδικές θερμικές και οπτικές θωρακίσεις για να προστατεύσουν το πλήρωμα από την εκτυφλωτική λάμψη και την θερμότητα μιας πυρηνικής έκρηξης.

Αντέχουν στους ηλεκτρομαγνητικούς παλμούς που προκαλούν οι πυρηνικές βόμβες και μπορούν να ανεφοδιάζονται στον αέρα ώστε να μπορούν να πετούν για πολλές μέρες. Διαθέτουν δεκάδες δορυφορικά και στρατιωτικά συστήματα επικοινωνίας. Ο ρόλος τους είναι να διασφαλίσουν την αδιάλειπτη επικοινωνία με το πυρηνικό οπλοστάσιο (υποβρύχια, βομβαρδιστικά κ.ά.) ακόμη κι αν καταστραφούν τα κέντρα διοίκησης στο έδαφος.

Το Boeing E-4B Nightwatch είναι ίσως το πιο εμβληματικό «Αεροσκάφος της Αποκάλυψης», βασισμένο στο κλασικό Boeing 747. Σε αντίθεση με τα σύγχρονα επιβατικά αεροσκάφη που διαθέτουν ψηφιακές οθόνες, το E-4B διατηρεί εσκεμμένα παραδοσιακά, αναλογικά όργανα πτήσης. Αυτό συμβαίνει διότι τα αναλογικά συστήματα είναι πολύ πιο ανθεκτικά από τον ηλεκτρομαγνητικό παλμό (EMP) που εκπέμπεται κατά την διάρκεια μιας πυρηνικής έκρηξης. Θεωρητικά μπορεί να μείνει στον αέρα για σχεδόν μια εβδομάδα. Το μόνο όριο είναι η κατανάλωση των λιπαντικών των κινητήρων και η αντοχή των 112 ατόμων του πληρώματος.
Διαθέτει πάνω από 60 κεραίες και επικοινωνιακά συστήματα που εκπέμπουν σε όλο το φάσμα των συχνοτήτων, διασφαλίζοντας επαφή με ηγέτες σε όλο τον κόσμο, ακόμα και αν όλοι οι επίγειοι πύργοι επικοινωνιών έχουν καταστραφεί.

Το Boeing E-6B Mercury, είναι το αεροσκάφος που αναφέρεται ότι πετάει πάνω από τη Μέση Ανατολή τελευταία. Είναι βασισμένο στο παλιό Boeing 707. Το πιο εντυπωσιακό ίσως χαρακτηριστικό του E-6B Mercury είναι η ικανότητά του να επικοινωνεί με υποβρύχια ενώ αυτά βρίσκονται σε κατάδυση, δεδομένου ότι διαθέτει ειδικά καλώδια-κεραίες. Όταν πετάει, ξετυλίγει ένα καλώδιο από την ουρά του που φτάνει τα 8 χιλιόμετρα σε μήκος! Κάνοντας απότομους, αργούς κύκλους στον αέρα, το καλώδιο κρέμεται κάθετα. Αυτή η διάταξη του επιτρέπει να εκπέμπει σήματα Πολύ Χαμηλής Συχνότητας (VLF), τα οποία μπορούν να διευσδύσουν στο νερό του ωκεανού(*) και να στείλουν εντολές πυρηνικής κρούσης σε αμερικανικά υποβρύχια. Σε περίπτωση που οι επίγειες βάσεις πυραύλων των ΗΠΑ καταστραφούν, το E-6B διαθέτει το Airborne Launch Control System. Αυτό σημαίνει ότι το πλήρωμά του μπορεί να πάρει τον έλεγχο απομακρυσμένα και να πατήσει το «κουμπί» εκτοξεύοντας τους διηπειρωτικούς πυραύλους κατευθείαν από τα υπόγεια σιλό τους!

Στην γλώσσα της διεθνούς διπλωματίας, το να σηκώνεις στον αέρα το «Αεροσκάφος της Αποκάλυψης» κοντά στην περιοχή του αντιπάλου σημαίνει: «Είμαστε προετοιμασμένοι για το χειρότερο σενάριο, ακόμα και για τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο». Είναι μια κίνηση επίδειξης ισχύος που σκοπό έχει να αναγκάσει την άλλη πλευρά να φοβηθεί τις συνέπειες μιας σύγκρουσης και να μην προχωρήσει σε πυρηνικές επιθέσεις.

(*) Το αεροσκάφος E-6B Mercury μπορεί να επικοινωνεί με υποβρύχια ενώ αυτά βρίσκονται σε κατάδυση έχοντας ανεπτυγμένη την κεραία τους κοντά στην επιφάνεια της θάλασσας. Δεδομένου ότι το αλμυρό νερό της θάλασσας είναι εξαιρετικός αγωγός του ηλεκτρισμού, απορροφά και μπλοκάρει τα κανονικά ραδιοκύματα (όπως αυτά του Wi-Fi ή του ραντάρ). Το βάθος διείσδυσης ενός ηλεκτρομαγνητικού κύματος σε έναν αγωγό μειώνεται καθώς αυξάνεται η συχνότητα του κύματος. Όσο μικρότερη είναι η συχνότητα, τόσο πιο βαθιά μέσα στο νερό μπορεί να διεισδύσει το κύμα. Γι’ αυτό, το αεροσκάφος χρησιμοποιεί συχνότητες VLF (Very Low Frequency), συνήθως γύρω στα 20 kHz. Όμως σύμφωνα με την θεμελιώδη εξίσωση της κυματικής λ=c/f, όπου λ είναι το μήκος κύματος, c η ταχύτητα του φωτός και f η συχνότητα του ηλεκτρομαγνητικού κύματος, για μια συχνότητα 20kHz έχουμε: λ = 15000 m, δηλαδή μήκος κύματος 15 χιλιόμετρα! Για να εκπέμψει αποτελεσματικά μια κεραία πρέπει να έχει μήκος π.χ. το μισό του μήκους κύματος. Έτσι, το E-6B ξετυλίγει ένα ατσάλινο καλώδιο-κεραία μήκους 8 χιλιομέτρων από την ουρά του.

πηγές: https://www.naftemporiki.gr/techscience/2083380/ston-persiko-kolpo-petoyn-ta-aeroskafi-tis-apokalypsis-ton-ipa-vinteo/https://kmph.com/news/local/navys-doomsday-plane-spotted-circling-the-valley



Κατηγορίες:ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΣΜΟΣ

Ετικέτες:

14 replies

  1. Αντίστοιχες κεραίες για την επικοινωνία με υποβρύχια στην ανατολική Μεσόγειο, υπήρχαν στην παλιά αμερικανική Βάση της Νέας Μάκρης.

    • Πώς αυτό;

      • Ψάξε «επικοινωνία με υποβρύχια από τη βάση της νέας μάκρης», σε επισκόπηση ΑΙ.

          • Η απομαγνήτιση σκάφους δεν αφορά τις τηλεπικοινωνίες αλλά την αποφυγή μαγνητικών ναρκών στη θάλασσα.

            Αν και τα πολεμικά σκάφη κατασκευάζονται από μη μαγνητικά κράματα ανοξείδωτων χαλύβων, τόσο ογκώδεις κατασκευές με την πάροδο του χρόνου μαγνητίζονται από το μαγνητικό πεδίου της Γης και έτσι αποκτούν σημαντικό μαγνητικό αποτύπωμα αρχίζοντας να ενεργοποιούν τις μαγνητικές νάρκες από πολύ κοντινή απόσταση. Γι’ αυτό και απομαγνητίζονται σε ειδικές εγκαταστάσεις ώστε να μειωθεί στο ελάχιστο η μαγνητική υπογραφή του σκάφους.

            • Συμφωνώ εν μέρει. Το πηνίο ήταν στην περίμετρο.

              https://en.wikipedia.org/wiki/SQUID

            • Τα πολεμικά σκάφη γενικά δεν κατασκευάζονται από μη μαγνητικούς ανοξείδωτους χάλυβες, και μαγνητίζονται αρχικά κατά την κατασκευή τους από τη διαδικασία συγκόλλησης των ελασμάτων. Εξαίρεση αποτελούν τα ναρκαλιευτικά τα οποία παλαιότερα κατασκευάζονταν από ξύλο και σήμερα από μη μαγνητικούς χάλυβες.

              • Γι’ αυτό και απομαγνητίζονται τακτικά όπως είπα, με εξαίρεση πολύ μεγάλα σκάφη όπως τα αεροπλανοφόρα.

                Ακόμη οι κυβερνήτες των πολεμικών σκαφών ανά τακτά διαστήματα αποκλίνουν εσκεμμένα από την πορεία τους προς βορρά ή νότο ώστε να μην μένει το σκάφος για πολλές ώρες σε πορεία παράλληλη με τις δυναμικές γραμμές του μαγνητικού πεδίου της Γης και να μαγνητίζεται έτσι πιο γρήγορα το κύτος του σκάφους.

  2. Η χρήση ραδιοσυχνοτήτων VLF για επικοινωνία με τα υποβρύχια είναι μονόδρομη (simplex). Δλδ γίνεται μόνο εκπομπή από ξηρά ή αέρα και μόνο λήψη από το υποβρύχιο όταν είναι κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στην ουσία στέλνουν ένα σύντομο μήνυμα στο υποβρύχιο που βρίσκεται σε κατάδυση, είτε να εκτελέσει μία προγραμματισμένη εντολή είτε να αναδυθεί για να επικοινωνήσει περαιτέρω μέσω δορυφόρου στα μικροκύματα (UHF) ή απευθείας στα HF/VHF με την ξηρά (ή αέρα) και να λάβει νέες οδηγίες.

    Αυτό κατέστη επιτακτική ανάγκη όταν συνειδητοποίησαν ότι τα πυρηνοκίνητα υποβρύχια μπορούν να παραμείνουν σε κατάδυση για μήνες, οπότε έπρεπε να βρεθεί τρόπος να ειδοποιούνται για επείγουσες επικοινωνίες ή και άμεσες αναδύσεις για περαιτέρω οδηγίες. Πριν την εξέλιξη της τεχνολογίας με χρήση ραδιοσυχνοτήτων στο φάσμα VLF με τα υποβρύχια, η μονόδρομη επικοινωνία γινόταν σε υπερχαμηλές συχνότητες SLF, κακώς τις λένε ELF (εξαιρετικά χαμηλές συχνότητες) γιατί είναι πάνω από 30 Hz, αλλά επικράτησε η ονομασία ELF, εξ ου και το Project ELF.

    Οι simplex επικοινωνίες μέσω ELF ξεκίνησαν κατά το τέλος του ψυχρού πολέμου μέσω γιγαντιαίων εγκαταστάσεων. Οι κεραίες των σταθμών είχαν μήκος δεκάδων χιλιομέτρων και οι πομποί κατανάλωναν ισχύ μερικών μεγαβάτ, εκπέμποντας οι κεραίες μόνο μερικά βατ τελικά, τα οποία όμως ήταν υπεραρκετά ώστε το μήνυμα να ληφθεί από το υποβρύχιο οπουδήποτε και να βρίσκεται στον πλανήτη ακόμη και σε βάθη μερικών εκατοντάδων μέτρων. Τα υποβρύχια όταν ήταν σε κατάδυση σε προγραμματισμένες ώρες άπλωναν την κεραία ELF, ένα σύρμα μήκους δύο χιλιομέτρων περίπου ώστε να λάβουν το σύντομο μήνυμα στα ELF όταν γινόταν εκπομπή του (βλ. ταινία Crimson Tide).

    Oι Αμερικανοί εκπέμπαν στα 76 Hz μέσω του Project ELF (αρχική ονομασία Project Sanguine) με δύο πομπούς σε Μίσιγκαν και Ουισκόνσιν οι οποίοι λειτουργούσαν είτε μόνοι τους είτε και οι δύο συγχρονισμένα.

    https://en.wikipedia.org/wiki/Project_Sanguine

    Οι Ρώσοι εκπέμπαν μέσω του ZEVS στα 82 Hz με έναν πομπό στο Μούρμανσκ.

    https://en.wikipedia.org/wiki/ZEVS_(transmitter)

    Μάλιστα η ιδέα της χρήσης ELF για μονόδρομη επικοινωνία με υποβρύχια σε κατάδυση προτάθηκε από τον Έλληνα φυσικό Νικόλαο Χριστοφίλου.

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BB%CE%B1%CE%BF%CF%82_%CE%A7%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%86%CE%AF%CE%BB%CE%BF%CF%85

  3. Τώρα που το ξανασκέφτομαι, δεν θα μπορούσε η υποβρύχια επικοινωνία να επιτευχθεί με ενεργητικό σόναρ από την ακτή;

    Μονοσήμαντη και κρυπτογραφημένη ακόμη και με μοναδική κωδικοποίηση για κάθε μονάδα. 

    Θα μπορούσε και σε διαφορετικά βάθη να καλύψει θερμο-αλοκλινή.

    Όπως αποτελεσματικά κάνουν τόσα εκατομμύρια χρόνια φάλαινες και δελφίνια.

Αφήστε απάντηση στον/στην matthew Ακύρωση απάντησης

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.