Μια συζήτηση του Brian Greene με τον Edward Witten
Στο μακρινό 1986, όταν ένας από τους σημαντικότερους φυσικούς της εποχής μας, ο Edward Witten έδινε μια διάλεξη στο Χάρβαρντ σχετικά με τη Θεωρία των Χορδών, κάποια στιγμή ένας μεταπτυχιακός φοιτητής τον ρώτησε: «η Θεωρία των Χορδών ήρθε για να μείνει;». Ο Witten απάντησε ότι σε 50 χρόνια από τότε, οι άνθρωποι θα εξακολουθούν να μιλούν για τη Θεωρία των Χορδών. Ενώ απομένουν 11 χρόνια για να συμπληρωθούν τα 50 χρόνια, ο τότε μεταπτυχιακός φοιτητής Brian Greene, θέτει ξανά το ερώτημα στον Witten: «σε ποιό σημείο βρισκόμαστε σε σχέση με εκείνη την πρόβλεψη;»
Η συζήτηση Greene-Witten:
(*) Ο Witten μεταξύ άλλων τονίζει ότι η Θεωρία των Χορδών δεν έχει προς το παρόν κάποια πειραματική επιβεβαίωση. Δεν υπάρχουνε παρατηρήσεις που να επιβεβαιώνουν άμεσα την ύπαρξη των χορδών ή των επιπλέον διαστάσεων που πορβλέπονται από αυτή. Η πειραματική δυσκολία οφείλεται στο ότι τα φαινόμενα που θα μπορούσαν να μας αποκαλύψουν τις χορδές απαιτούν ενέργειες πολύ υψηλότερες από αυτές που μπορούν να επιτευχθούν στα σημερινούς επιταχυντές.
Όμως, η θεωρία μπορεί να ερμηνεύσει φαινόμενα που είναι δύσκολο να εξηγηθούν με άλλες θεωρίες, όπως η θερμοδυναμική των μαύρων τρυπών και οι ιδιότητες ορισμένων κβαντικών συστημάτων. Επιπλέον, η Θεωρία των Χορδών έχει ισχυρή μαθηματική δομή, η οποία πέρα από την καθαρή μαθηματική αξία της, προσφέρει νέα εργαλεία για άλλες περιοχές της φυσικής. Αυτό σημαίνει ότι, ακόμη κι αν η πειραματική επιβεβαίωση παραμένει δύσκολη, η θεωρία έχει αξία ως καθαρά επιστημονικό και μαθηματικό πλαίσιο.
Κατηγορίες:ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ, ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ ΣΩΜΑΤΙΑ, ΣΧΕΤΙΚΟΤΗΤΑ
physicsgg 
Ότι δεν έχει την δυνατότητα να επαληθευτεί πειραματικά, ανοίκει στη μεταφυσική ή το πολύ στη επιστημονική φαντασία, όσο και αν ταιριάζει στις προκαταλήψεις μας.
Η μεταφυσική, είναι η φυσική που δεν γνωρίζουμε, μέχρι να βρεθεί κάποιος να την κατανοήσει και να την εκφράσει μαθηματικά. Όσον αφορά τη φαντασία, αυτή δημιουργεί τον σπόρο για καινούριες ανακαλύψεις.
Και το σωματίδιο Χιγκς ανακαλύφθηκε πολλές δεκαετίες, μετά από την διατύπωση της αντίστοιχης θεωρίας, από τον Χιγκς…
Νομίζω ότι ο παραλληλισμός με το Higgs δεν είναι καλός.
Στη θεωρία χορδών παραέχουν επενδύσει χρόνο οι ερευνητές χωρίς να προτείνουν κανένα πείραμα που να την καταρρίπτει (γιατί έτσι που την έχουν κάνει λάστιχο, θα ταίριαζε σχεδόν με οποιοδήποτε πειραματικό αποτέλεσμα).
Εμένα περισσότερο μου θυμίζει την περίπτωση του «φωτοφόρου αιθέρα». Και ούτε καν εκείνη η θεωρία είχε αναθεωρηθεί τόσες πολλές φορές για να γλυτώσει τις αντιφάσεις.