
Εδώ και μερικά χρόνια το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb άρχισε να μελετά τον εξωπλανήτη K2-18b που βρίσκεται 124 έτη φωτός μακριά από τη Γη. Αρχικά ανίχνευσε στην ατμόσφαιρά του μόρια που περιέχουν άνθρακα, όπως μεθάνιο και διοξείδιο του άνθρακα. Στη συνέχεια διαπιστώθηκε ότι ο K2-18 b θα μπορούσε να είναι ένας υκεάνιος εξωπλανήτης διαθέτοντας ατμόσφαιρα πλούσια σε υδρογόνο και μια επιφάνεια καλυμμένη με νερό. Αυτός ο εξωπλανήτης βρίσκεται στην «κατοικίσιμη ζώνη» – την κατάλληλη απόσταση από το άστρο του ώστε η θερμοκρασία της επιφάνειάς του να μην είναι ούτε πολύ μεγάλη ούτε πολύ μικρή, αλλά ακριβώς όση πρέπει για να υπάρχει υγρό νερό, το οποίο είναι απαραίτητο για την ανάπτυξη και την υποστήριξη της ζωής. Ο αστρονόμος Nikku Madhusudhan του Ινστιτούτου Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ είχε δηλώσει τότε, «αν βρίσκουμε σημάδια ζωής στον πρώτο κιόλας πλανήτη που μελετάμε, τότε μάλλον η ζωή είναι πολύ συνηθισμένη στο σύμπαν».
H μελέτη του εξωπλανήτη Κ2-18 συνεχίζεται. Σύμφωνα με πρόσφατες δημοσιεύσεις το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb ανίχνευσε δυο οργανικές ενώσεις, το διμεθυλοσουλφίδιο CH3SCH3 και το διμεθυλοδισουλφίδιο CH3SSCH3. Αν και η ύπαρξη αυτών των ενώσεων δεν συνιστά άμεση απόδειξη εξωγήινης βιολογικής δραστηριότητας, υπενθυμίζεται ότι στη Γη οι ενώσεις αυτές παράγονται κυρίως από μικροοργανισμούς όπως το θαλάσσιο φυτοπλαγκτόν. Η στατιστική ακρίβεια των παρατηρήσεων φτάνει στα 3 σίγμα , που σημαίνει ότι υπάρχει πιθανότητα 0,3% να είναι τυχαίες. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι αν αφιερώσουν κι άλλες ώρες παρατήρησης στον εξωπλανήτη Κ2-18 με το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb θα φτάσουν στην στατιστική ακρίβεια των 5 σίγμα, που απαιτείται για να γίνει αποδεκτό το εύρημα ως αναμφισβήτητη ανακάλυψη.
«Η ισχυρότερη ένδειξη εξωγήινης ζωής έως τώρα»
Η ανίχνευση διμεθυλοσουλφιδίου (DMS) και του διμεθυλοδισουλφιδίου (DMDS) δεν συνιστά καθαυτό απόδειξη εξωγήινης βιολογικής δραστηριότητας. Ωστόσο, μπορούσε να είναι η αρχή μιας απάντησης για το αν είμαστε μόνοι στο σύμπαν.
«Αυτή είναι η ισχυρότερη έως σήμερα ένδειξη για μια βιολογική δραστηριότητα πέρα από το ηλιακό σύστημα», σημειώνει ο καθηγητής Nikku Madhusudhan, αστροφυσικός στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, επικεφαλής των παρατηρήσεων. «Είμαστε πολύ προσεκτικοί. Πρέπει να αναρωτηθούμε τόσο για το αν το σήμα είναι πραγματικό όσο και για το τι σημαίνει».
«Δεκαετίες μετά μπορεί να αναλογιστούμε το χρονικό αυτό σημείο και να αναγνωρίσουμε ότι τότε ήταν που το ζωντανό σύμπαν έγινε προσιτό. Αυτό θα μπορούσε να είναι το σημείο καμπής, όπου ξαφνικά το θεμελιώδες ερώτημα αν είμαστε μόνοι στο σύμπαν είναι ένα ερώτημα που μπορούμε να απαντήσουμε», πρόσθεσε ο ίδιος.
Ωστόσο, τόσο η επιστημονική ομάδα που έκανε την παρατήρηση όσο και ανεξάρτητοι αστρονόμοι τονίζουν πως χρειάζονται περαιτέρω στοιχεία για την επιβεβαίωση αυτών των ευρημάτων. Πολλοί εκφράζουν την επιφυλακτικότητά τους για το αν οι γενικές συνθήκες στον K2-18 b ευνοούν τη ζωή και αν τα DMS και DMDS, τα οποία παράγονται σε μεγάλο βαθμό από το θαλάσσιο φυτοπλαγκτόν στη Γη, μπορούν να θεωρηθούν αξιόπιστα ως «βιοσήματα».
Ο πλανήτης K2-18 b, που βρίσκεται στον αστερισμό του Λέοντα, είναι σχεδόν εννέα φορές μεγαλύτερος σε μάζα από τη Γη και 2,6 φορές μεγαλύτερος σε μέγεθος. Περιστρέφεται στη ζώνη του άστρου του, ενός ψυχρού ερυθρού νάνου με μέγεθος μικρότερο από το μισό του ήλιου.
Όταν το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble φάνηκε να εντοπίζει υδρατμούς στην ατμόσφαιρά του, το 2019, οι επιστήμονες τον ανακήρυξαν ως «τον πιο ευνοϊκό για ζωή γνωστό κόσμο» πέρα από το ηλιακό σύστημα.
Σημειώνεται πως το διαστημικό τηλεσκόπιο Webb είναι τόσο ισχυρό, ώστε μπορεί να αναλύσει τη χημική σύσταση της ατμόσφαιρας του πλανήτη από το φως που περνάει από τον μικρό κόκκινο Ηλιο γύρω από τον οποίο περιστρέφεται.
Πηγή: https://www.kathimerini.gr/life/science/563569108/i-ischyroteri-endeixi-exogiinis-zois-eos-tora-124-eti-fotos-makria-apo-ti-gi/ – Guardian, BBC
Κατηγορίες:ΑΣΤΡΟΒΙΟΛΟΓΙΑ, ΕΞΩΓΗΙΝΗ ΖΩΗ, ΕΞΩΠΛΑΝΗΤΕΣ
Υπολογίζω ότι στην επιφάνειά του θα έχει περίπου πενταπλάσια βαρύτητα από της Γης. Αυτοί οι μικροοργανισμοί που παράγουν στη Γη αυτές τις ενώσεις θα άντεχαν αυτή τη βαρύτητα; Και τι γίνεται με την πίεση; Ίσως σ’ αυτόν τον πλανήτη αυτές οι ενώσεις να δημιουργούνται αβιωτικά.
Ολοι ασχολούνται με το αν έχει κάποιος πλανήτης υγρό νερό. Όμως δεν βλέπω να κυκλοφορούν και πολλά για τα όρια πίεσης, θερμοκρασίας, βαρύτητας και άλλων περιβαλλοντικών συνθηκών, εντός των οποίων θα μπορούσε να διατηρηθεί η ζωή όπως την ξέρουμε.
Σε άλλες συνθήκες πιστεύω ότι θα υπάρχει εντελώς διαφορετική χημεία και κατά συνέπεια εντελώς διαφορετική βιολογία. Γιατί συνεχίζουμε να ψάχνουμε μόνο αυτό που ξέρουμε; Σαν το μεθυσμένο που ψάχνει τα κλειδιά του κάτω από τη λάμπα του δρόμου γιατί μόνο εκεί θα μπορούσε να τα βρει και ας μην τα έχασε εκεί!
«Looking for what’s biological on Earth isn’t a good guide to what might be biological elsewhere»
Is Dimethyl Sulfide Really a Sign of Alien Life? –
https://www.scientificamerican.com/article/what-is-dimethyl-sulfide-the-chemical-found-on-exoplanet-k2-18-b/
Ο K2-18b έχει προκαλέσει έντονο ενδιαφέρον λόγω της πιθανής ανίχνευσης βιοδεικτών στην ατμόσφαιρά του, τα διάφορα sites το παρουσιάζουν σαν να βρέθηκε ήδη εξωγήινος πολιτισμός 👽 !!
Ωστόσο, δεν αναφέρουν ότι οι ακραίες φυσικές του συνθήκες, και ιδιαίτερα η ισχυρή επιφανειακή βαρύτητα —εκτιμάται περίπου πενταπλάσια σε σχέση με της Γης— εγείρουν σοβαρές επιφυλάξεις ως προς την εξέλιξη και την επιβίωση πολύπλοκων μορφών ζωής
Σε τέτοια επίπεδα βαρύτητας, οι οργανισμοί θα έπρεπε να διαθέτουν εξαιρετικά ισχυρές δομές στήριξης, γεγονός που πιθανώς θα οδηγούσε σε σημαντική αύξηση της μάζας και του μεγέθους τους.
Η διατήρηση τέτοιων βιολογικών υποδομών θα απαιτούσε αυξημένη ενεργειακή κατανάλωση και αναλογικά μεγαλύτερη εξάρτηση από περιβαλλοντικούς πόρους, περιορίζοντας ίσως την ποικιλομορφία ή την αφθονία των ειδών.Επιπλέον, η εξέλιξη τεχνολογίας διαστημικών πτήσεων από έναν υποθετικό νοήμονα πολιτισμό θα ήταν ιδιαίτερα δυσχερής. Η διαφυγή από ένα τόσο ισχυρό βαρυτικό πεδίο θα απαιτούσε πυραυλικά συστήματα με τεχνολογία υλικών που να υποστηρίζουν τις δυσανάλογα μεγάλες ποσότητες καυσίμου και ώθησης, καθιστώντας τις διαστημικές αποστολές εξαιρετικά δύσκολες, αν όχι ανέφικτες.
Τέλος, η αυξημένη βαρυτική έλξη ενός τόσο μαζικού πλανήτη πιθανώς προσελκύει μεγαλύτερο αριθμό δορυφόρων και διαστημικών σωμάτων, αυξάνοντας την πιθανότητα προσκρούσεων από μετεωρίτες και αστεροειδείς. Ένα τέτοιο δυναμικό περιβάλλον καθιστά ασταθή την επιφάνεια του πλανήτη και ενδέχεται να δυσχεραίνει τη μακροχρόνια ανάπτυξη και διατήρηση προηγμένων οικοσυστημάτων
πως υπολογίστηκε 5πλασια επιφανειακή βαρύτητα;;;;
η ακτίνα είναι 2,6 φορές όχι ο όγκος! η βαρύτητά του είναι παραπλήσια της γης!