IIIΜέρα στιλπνή αχιβάδα της φωνής που μ’ έπλασεςΓυμνόν να περπατώ στις καθημερινές μου ΚυριακέςΑνάμεσ’ από των γιαλών τα καλωσόρισεςΦύσα τον πρωτογνώριστο άνεμοΆπλωσε μια πρασιά στοργήςΓια να κυλήσει ο ήλιος το κεφάλι τουΝ’ ανάψει με τα χείλια του τις παπαρούνεςΤις παπαρούνες… Read More ›
Είναι κι αυτά πετράδιαΠου ρίχνουνε στον πετροπόλεμο τα παλικάρια. Καρπός ελαίου (*) (…) Ένας νέος συναντά μια νέα και την φιλείΑπό τα χείλη της αναπηδούν οι λέξεις μεθυσμένεςΌλη η ζωή τους μοιάζει με λιβάδιΕπαύλεις εδώ κι εκεί κοσμούν την πρασιά… Read More ›
Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική· το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου. Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου. Εκεί σπάροι και πέρκες ανεμόδαρτα ρήματα ρεύματα πράσινα μες στα γαλάζια όσα είδα στα σπλάχνα μου ν’ ανάβουνε σφουγγάρια,… Read More ›
1. Είμαι άλφα χρονών κι Ευρωπαίος έως τη μέση των Άλπεων ή των Πυρηναίων το χιόνι μήτε που άγγιξα ποτέ δεν υπάρχει ούτ’ ένας που να μ’ εκπροσωπεί πόλεμος και ειρήνη μ’ έφαγαν από τις δύο μεριές ό,τι απομένει αντέχει… Read More ›
physicsgg 