Το επιχείρημα του παπαγάλου

Στο σημερινό φύλλο της Καθημερινής ο Απόστολος Λακασας σε άρθρο του με τίτλο «Η εξίσωση του παπαγάλου» επαναλαμβάνει την άποψη που διατυπώθηκε και σε προηγούμενο άρθρο του (29/12/2019 – Ζητούμενο το «έξυπνο σχολείο»):

«…Και τι κάνουμε έξι χρόνια διδάσκοντας διπλά τη Φυσική, σε σχολεία και φροντιστήρια; Τους μαθαίνουμε να λύνουν πολύπλοκες και στρυφνές ασκήσεις που αναφέρονται σε φανταστικά μηχανικά συστήματα με χρήση πολλών εξισώσεων και πολλών μεταβλητών. Οι ασκήσεις, ειδικά της Γ΄ Λυκείου, δεν υπάρχουν σε καμιά διεθνή βιβλιογραφία ούτε καν σε πανεπιστημιακό επίπεδο. Διότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να υπάρχουν. Υπάρχουν μόνο εδώ στην παράξενη Ελλάδα για να ξεχωρίζουμε ποιοι θα μπουν στην Ιατρική και στο Πολυτεχνείο. Και τα παιδιά που καταφέρνουν και γράφουν στη Φυσική των Πανελλαδικών πάνω από 17 είναι πραγματικά ήρωες.
Οποιος μιλάει για «παπαγαλία» στη Φυσική είναι απλά άσχετος με το αντικείμενο.
Θα άξιζε τον κόπο ένα πείραμα που θα έλεγε πολλά για το στρεβλό του πράγματος. Μαζί με τους χιλιάδες υποψήφιους μαθητές να διαγωνίζονται και κάποιοι καθηγητές στα ίδια θέματα για τον ίδιο χρόνο, τυχαία επιλεγμένοι από όλο το σώμα των εκπαιδευτικών του σχολείου. Ετσι για να έχουμε ένα μέτρο του πράγματος. Δεν γνωρίζω ακόμα αν γεννήθηκε πολιτικός που θα τολμούσε να προτείνει κάτι τέτοιο…»

Πράγματι, τα τελευταία θέματα φυσικής των πανελλαδικών εξετάσεων (κυρίως το 4ο θέμα) είναι αποκρουστικά, φλύαρα και βαρετά (βλέπε π.χ. ΕΔΩ). Παρόμοιά τους δύσκολα βρίσκεις στη διεθνή βιβλιογραφία.
Επιπλέον, η αντιαισθητικότητά τους είναι αύξουσα με την πάροδο του χρόνου!

Το ερώτημα που τίθεται είναι γιατί συμβαίνει αυτό;

Η απάντηση είναι απλούστατη. Διότι τα τελευταία δεκαπέντε και πλέον χρόνια ύλη των πανελλαδικών εξετάσεων μειώθηκε εντυπωσιακά καλύπτοντας την ύλη μόνο 2,5 – 3 κεφαλαίων φυσικής. Κάτι που περιέργως αποσιωπάται στα άρθρα της Καθημερινής.

Οι θεματοδότες των πανελλαδικών με το πέρασμα των χρόνων εξάντλησαν τα κλασικά προβλήματα. Οι μαθητές ήταν εύκολο να παπαγαλίσουν τις μεθοδολογίες επίλυσής των και οι θεματοδότες άρχισαν να δημιουργούν ασκήσεις-υπερπαραγωγές για να τους δυσκολέψουν.

Έτσι, η ελάχιστη ύλη που επιβλήθηκε και διατηρήθηκε από τους εκάστοτε υπουργούς παιδείας (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ) οδήγησε σε δυσθεώρητα ύψη την «εξειδίκευση» των μαθητών-θυμάτων στις τεχνικές επίλυσης μονότονων προβλημάτων, στερώντας τους την αλληλεπίδραση με ολόκληρο το εύρος της φυσικής – εννοείται με απλούστερες, πιο χαρακτηριστικές και κυρίως πιο «έξυπνες» ασκήσεις.

Και κάτι ακόμα, σχετικά με την άποψη ότι «τα παιδιά που γράφουν πάνω από 17 στη φυσική είναι πραγματικά ήρωες». Η φλυαρία και η ασχήμια των θεμάτων φυσικής των πανελλαδικών εξετάσεων μάλλον δεν δυσκόλεψε και τόσο τους μαθητές. Για παράδειγμα δείτε τα στατιστικά ΕΔΩ: Φυσική, το πιο εύκολο μάθημα των Πανελλαδικών Εξετάσεων.

Το σωστό ερώτημα που πρέπει να μας προβληματίζει είναι «ποιος ωφελήθηκε και συνεχίζει να ωφελείται από αυτή την κατάσταση;»

 

 



Κατηγορίες:ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

7 replies

  1. Συμφωνώ σε όλα εκτός από το τελευταίο: η φυσική το 2017 ήταν σχετικά… πανεύκολη! Θα έλεγα, μάλιστα, ότι ήταν και μη-φλύαρη! Οπότε το συγκεκριμένο στατιστικό δεν λέει απολύτως τίποτα! (Ίσως και στις άλλες κατευθύνσεις τα θέματα να ήταν πιο δύσκολα συγκριτικά με άλλες χρονιές, προσωπικά δεν μπορώ να το κρίνω αυτό). Το 2017 ήταν απλά μια εξαίρεση στον… λυπηρό κανόνα για την Φυσική: οι μαθητές μαθαίνουν ολοένα και περισσότερα, για ολοένα και λιγότερα, και καταλήγουν να ξέρουν τα πάντα για το τίποτα!…

  2. «Το σωστό ερώτημα που πρέπει να μας προβληματίζει είναι «ποιος ωφελήθηκε και συνεχίζει να ωφελείται από αυτή την κατάσταση;»

    Το πρόβλημα δεν είναι ελληνικό αλλά παγκόσμιο και δεν αφορά μόνο την φυσική αλλά γενικότερα την εκπαίδευση και τον ρόλο της.
    Το ερώτημα έχει απαντηθεί εδώ και είκοσι χρόνια από τον Ζάν Κλώντ Μισεά στο καταπληκτικό βιβλιαράκι του – Η εκπαίδευση της αμάθειας – εκδόσεις βιβλιόραμα.

    Καλή χρονιά με υγεία και πάντα ανοιχτό και δημιουργικό πνεύμα.

  3. Σε εμάς τους λίγο παλαιότερους που δώσαμε με το καθεστώς των δεσμών υπενθυμίζω ότι είχαμε 11 κεφάλαια φυσικής, Μηχανική(4) Η/Μσμό (3)Θερμοδυναμική (2)και ταλαντώσεις-κύματα (2) με 5 ώρες διδασκαλίας. Σήμερα με 7 ώρες διδασκαλίας η ύλη είναι σχεδόν η μισή με το μισό Η/Μσμο χωρίς κύματα, χωρίς Θερμοδυναμική και με ρευστά και στερεό σώμα. Πώς να μη βάλουν ότι διεστραμμένο υπάρχει.
    Οι ασκήσεις που μπαίνουν σε αρκετούς συναδέλφους θυμίζουν το ανέκδοτο με τον καθηγητή που ρωτούσε σε προφορικά να υπολογιστεί ο αέρας που μπαίνει και βγαίνει από το παράθυρο μιας νταλίκας την οποίο οδηγεί μελαμψός οδηγός και ο οποίος πήρε με οτοστόπ τον έρμο φοιτητή σε μία ιδιαίτερα καυτή καλοκαιρινή μέρα. 😊

  4. Καλή Χρονιά.
    Δυστυχώς θα συμφωνήσω απόλυτα και με το άρθρο του physicsgg και με τους τρεις προλαλήσαντες σχολιαστές.
    Εμείς οι πολύ παλιότεροι (φοιτητές το 1975) δεν είχαμε συγκεκριμένη ύλη. Τα θέματα δεν ήταν αντιαισθητικά.
    Θεωρώ καλύτερο σύστημα αυτό των Δεσμών. Ποικιλία που δεν ωθούσε σε εκζητήσεις από τη μια και όχι τζόγος του τύπου «δεν θα διαβάσω αυτό διότι δεν προφταίνω» που είχαμε εμείς οι εξηντάρηδες τότε.
    Κάθε ευχή σε όλους σας.

  5. Στα μέσα της δεκαετίας του 80 στη Μαθηματική Ολυμπιάδα του Σίδνεϊ, η επιτροπή θεμάτων δημιούργησε ένα εντυπωσιακό, όσο και πολύπλοκο μαθηματικό θέμα. Για τον έλεγχό του, το έδωσαν τους καλύτερους πιθανοθεωρητικούς καθηγητές 5 πανεπιστημίων της Αυστραλίας. Κανένας από αυτούς δεν κατάφερε να το λύσει.
    Παρ΄ όλα αυτά, η επιτροπή προχώρησε στη προσθήκη του θέματος στο διαγωνισμό. 11 μαθητές τελικά το έλυσαν, με τους 4 από αυτούς (μαθητές α΄ λυκείου) να δίνουν πλήρη λύση.

    Ο αρθρογράφος της Καθημερινής είναι άσχετος με την εκπαίδευση. Η προετοιμασία για τις πανελλήνιες εξετάσεις είναι σκληρή δουλειά και απαιτεί απόλυτη αφοσίωση, όσο κι εξειδίκευση με αυτό ακριβώς: τη προετοιμασία για τις εξετάσεις. Η δουλειά ενός εκπαιδευτικού λυκείου δεν είναι να προετοιμάζεται για τις εξετάσεις, είναι να προετοιμάζει μαθητές – αντικείμενο κι εργασία δύσκολη, σκληρή και εντελώς μα εντελώς διαφορετική από το να προετοιμάζει τον εαυτό του για εξετάσεις.
    Το να προτείνει λοιπόν να …συμμετέχουν και καθηγητές σε εξετάσεις είναι κάτι που δεν αποτελεί «μέτρο κανενός πράγματος», και μόνο την άγνοιά του από το χώρο της εκπαίδευσης δείχνει.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: