Το μεγάλο σορτάρισμα

the_big_short_teaser_posterΗ χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 ήταν χειρότερη από το κραχ του 1929. Οι συνθήκες και οι πρακτικές κάτω από τις οποίες συντελέστηκε η κατάρρευση από την στεγαστική φούσκα στις ΗΠΑ, με κορύφωση την χρεοκοπία της Lehman Brothers, περιγράφονται στην ταινία του Αdam McKay, «Τhe Big Short» («Το μεγάλο σορτάρισμα») – παιζόταν πριν από έναν χρόνο στους κινηματογράφους.
Η ταινία είναι βασισμένη σε αληθινά γεγονότα, τα οποία περιγράφονται στο βιβλίο του πρώην εργαζόμενου στη Wall Street, Michael Lewis, με τίτλο «The Big Short: Inside the Doomsday Machine» , και μας δείχνει το πως κάποια ασήμαντα ονόματα των χρηματοπιστωτικών κύκλων κατάφεραν στη δεκαετία του 2000, να προβλέψουν τη στρεβλότητα της αγοράς ακινήτων, ποντάροντας στην πτώση της.
Το 2009 η παγκόσμια οικονομία κατέγραψε αρνητικό ρυθμό ανάπτυξης για πρώτη φορά στη μεταπολεμική περίοδο. Στην Ελλάδα η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση μεταλλάχθηκε σύντομα σε κρίση δημόσιου χρέους. Οι αγορές άρχισαν να επανεκτιμούν τον πιστωτικό κίνδυνο που δεν απέκλειε τη χρεοκοπία της χώρας έως ότου κατέστησαν απαγορευτικούς τους όρους δανεισμού.

Σε ένα σημείο της ταινίας, ο Brad Pitt που υποδύεται τον έναν από τους τέσσερις χρηματιστές που προέβλεψαν την καταστροφή, λέει χαρακτηριστικά: «Χτυπάει την Ευρώπη. Ελλάδα και Ιρλανδία έχουν τελειώσει. Η Ισπανία παραπαίει»

Τράπεζες που δάνειζαν χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Απλοί πολίτες διψασμένοι για στεγαστικά δάνεια με κυμαινόμενο επιτόκιο. Οίκοι αξιολόγησης που χάριζαν υψηλές βαθμολογίες για να μη χάσουν τους πελάτες τους. Η απληστία και η ματαιοδοξία, ενίοτε σε συνδυασμό με την άγνοια ως προς τις τελικές επιπτώσεις τους, είναι σε θέση να δημιουργούν τέρατα. Η «σκοτεινή» πλευρά του καπιταλισμού, που όμως δεν είναι άλλη από τη «σκοτεινή» πλευρά του ανθρώπου.

Αν και η ιστορία διδάσκει ότι η ιστορία δεν διδάσκει, ας θυμηθούμε μια ακόμα χαρακτηριστική σκηνή προς το τέλος της ταινίας, όταν ήδη η φούσκα είχε σκάσει (ακολουθούν οι διάλογοι που ακούγονται):

– Δεν ξέρω, δεν ξέρω… Έχω την αίσθηση πως σε λίγα χρόνια ο κόσμος θα κάνει αυτό που πάντα κάνει όταν η οικονομία βουλιάζει. Θα ρίξουν το φταίξιμο στους μετανάστες και τους φτωχούς.

«Ο Μαρκ έκανε λάθος.
Τα χρόνια που ακολούθησαν, εκατοντάδες τραπεζίτες και υπεύθυνοι εταιριών αξιολόγησης μπήκαν φυλακή. Το SCC αναδιαρθρώθηκε και το κογκρέσο υποχρεώθηκε, να βάλει φρένο στις τράπεζες και να υπάγει σε κανόνες τα δάνεια και τις βιομηχανίες παραγώγων.

Πλάκα έκανα!»

Οι τράπεζες πήραν τα λεφτά του αμερικάνικου λαού και μοίρασαν μεταξύ τους υπέρογκα μπόνους και πίεσαν το κογκρέσο να θάψει τη μεγάλη μεταρρύθμιση.
Και μετά έριξαν το φταίξιμο στους μετανάστες και τους φτωχούς.
Αυτή τη φορά ακόμη και στους δασκάλους!

http://www.naftemporiki.gr/finance/story/1066906/to-megalo-sortarisma-apati-i-ilithiotita



Κατηγορίες:ΣΙΝΕΜΑ

Ετικέτες:

1 reply

  1. Ένα ενδιαφέρον σχετικό θέμα είναι η Μαύρη Τετάρτη 16/9/1992 με την περιπέτεια του Λονδίνου με την εισαγωγή του στον Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών.
    Σε αυτόν είχαμε μπει και εμείς το 1998.

    Black Wednesday 16/9/1992

    Black Wednesday A Re-examination of Britain’s Experience in the Exchange Rate Mechanism

    Click to access upldbook270pdf.pdf

    https://en.wikipedia.org/wiki/Black_Wednesday

    https://www.theguardian.com/business/2012/sep/13/black-wednesday-20-years-pound-erm

Γράψτε απάντηση στο tasos Ακύρωση απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: