Για τον σύγχρονο Ρεμπώ

Η έρημος που διάλεξες για να διαβείς τις νύχτες σε παγώνει.

Έρχεται ξαφνικά στον ύπνο σου σαρώνει τ’ όνειρό σου

σκεπάζει το κατάλυμα σε θάβει με την άμμο.

Ξυπνάς με τρόμο το πρωί. Μια εποχή στην κόλαση ακόμη.

Ξυπνάς συνηθισμένος πια (μες τον κρατήρα του Χαρράρ ξυπνάς)

ψήνεις καφέ πίνεις γουλιά – γουλιά το δηλητήριο και βγαίνεις.

Βγαίνεις στην επιφάνεια στο δρόμο παίρνεις το τραμ και φεύγεις

στον ίδιο πάντα δρόμο στον ίδιο πάντα τρόμο για το καθημερινό ψωμί.

Στέλιος Καραγιάννης, «Εσώθυρο Άγαλμα», Εκδόσεις «Γνώση», Αθήνα 1981



Κατηγορίες:ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: