Ο φυσικός που ανακάλυψε το φωτοτυπικό μηχάνημα

Posted on 12/09/2015

1


Όταν εφευρέθηκε το φωτοτυπικό μηχάνημα δεν το ήθελε κανένας. Κανένας, εκτός από τον εφευρέτη του, τον Τσέστερ Φ. Κάρλσον.

Chester Floyd Carlson (1906 – 1968)

Chester Floyd Carlson (1906 – 1968)

Ο Τσέστερ Φ. Κάρλσον γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1906 στο Σιάτλ. Ο πατέρας του ήταν πλανόδιος κουρέας, που τελικά εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στο Σαν Μπερναντίνο, της Καλιφόρνια. Δυστυχώς, ο πατέρας του υπέφερε από παραλυτική αρθρίτιδα. Και σα να μην έφτανε αυτό, τόσο η μητέρα του όσο και πατέρας του έπαθαν φυματίωση. Στα δεκατέσσερά του χρόνια ο Τσέστερ αποτελούσε την κύρια πηγή εισοδήματος για το νοικοκυριό των Κάρλσον. Η μητέρα του πέθανε όταν ο Τσέστερ ήταν δεκαεπτά.

Όμως, παρ’ όλες τις ταλαιπωρίες, ο Τσέστερ κατόρθωσε να γραφτεί σε ένα μικρό κολέγιο, στο Ριβερσάιντ της Καλιφόρνια. Ύστερα συνέχισε τις σπουδές του, έκανε μεταπτυχιακά και πήρε μπάτσελορ στη φυσική από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια, το 1930. Έτσι του έμεινε ένα χρέος 1400 δολαρίων, στο διάστημα της μεγάλης ύφεσης. Δεν ήταν κι εύκολο πράγμα να βρει δουλειά για να ξεχρεώσει. Ο Τσέστερ έγραψε σε ογδόντα δύο διαφορετικές εταιρίες. Του απάντησαν μόνο δύο και καμία δεν του πρόσφερε δουλειά.

Ο Τσέστερ κατέληξε να εργάζεται ως μηχανικός έρευνας στα εργαστήρια Μπελ της Νέας Υόρκης, μόλις 35 δολάρια την εβδομάδα. Δεν κράτησε για πολύ αυτή τη δουλειά. Καθώς η οικονομική κρίση βάθαινε, ο Μπελ αναγκάστηκε να τον απολύσει.

Συνειδητοποιώντας ότι μάλλον δεν θα έβρισκε δουλειά στον τομέα που επιθυμούσε, ο Τσέστερ συμβιβάστηκε με μια θέση στην εταιρία ηλεκτρονικών Π. Ρ. Μάλορι, που εκείνη την εποχή ήταν διάσημη για τις ξηρές μπαταρίες της. Τελικά πήρε προαγωγή ως μάνατζερ στο τμήμα ευρεσιτεχνιών της Μάλορι. Τις νύχτες παρακολουθούσε μαθήματα στη νομική σχολή για να γίνει δικηγόρος με ειδίκευση στις ευρεσιτεχνίες.

Αυτή η αδιέξοδη απασχόληση στην Π. Ρ. Μάλορι οδήγησε τον Τσέστερ Κάρλσον σε μια εφεύρεση που θα άλλαζε τον κόσμο. Ανακάλυψε ότι ποτέ δεν υπήρχαν διαθέσιμα αρκετά αντίγραφα των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας. Την εποχή εκείνη είχες δυο μόνο δυο επιλογές αν ήθελες αντίγραφα: Είτε να στείλεις τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας για φωτογράφιση είτε να καθίσεις να τα αντιγράψεις μεθοδικά. Και οι δυο μέθοδοι ήταν δαπανηρές και χρονοβόρες. Τα πράγματα χειροτέρεψαν από το γεγονός, ότι ο Τσέστερ ήταν μύωπας και άρχισε να υποφέρει από αρθρίτιδα.

Διαισθανόταν ότι σίγουρα υπήρχε καλύτερος τρόπος για να φτιάχνεις αντίγραφα και αποφάσισε να τον ανακαλύψει. Το πρώτο του βήμα ήταν να πάει κατευθείαν στη βιβλιοθήκη – τη Δημόσια Βιβλιοθήκη της Νέας Υόρκης, για να είμαστε ακριβείς. Πέρασε πολλούς μήνες διαβάζοντας προσεκτικά τόνους επιστημονικών άρθρων. Απέκλεισε αμέσως τα άρθρα , που αφορούσαν τον τομέα της φωτογραφίας. Αυτό το πεδίο ξεχείλιζε από ερευνητές διαφόρων εταιριών, που είχαν περάσει από ψιλό κόσκινο όλη την διαδικασία. Επιπλέον, οι φωτογραφίες ήταν υγρές και μπελαλίδικες.
Προφανώς το μυστικό των γρήγορων αντιγράφων έπρεπε να κρύβεται αλλού.

Ο Κάρλσον έστρεψε την προσοχή του στο πεδίο της φωτοαγωγιμότητας. Αυτός ήταν ένας σχετικά καινούργιος τομέας που είχε ανακαλυφθεί από τον Ούγγρο φυσικό, Πολ Σελένι. Βασίζεται στην αρχή, πως ήταν το φως προσκρούει στην επιφάνεια συγκεκριμένων υλικών, αυξάνεται η αγωγιμότητά του.

Όντας φυσικός, ο Κάρλσον ένιωσε ξαφνικά εκείνη την αστραπιαία έμπνευση, για την οποία τόσο λόγο κάνουν όλοι οι εφευρέτες. Ο Κάρλσον συνειδητοποίησε πως αν η εικόνα της αρχικής φωτογραφίας ή του εγγράφου προβαλόταν σε μια φωτοαγώγιμη επιφάνεια, το ρεύμα θα έρρεε μόνο στις περιοχές που θα χτυπούσε το φως. Οι τυπωμένες περιοχές θα ήταν σκοτεινές και δεν θα επέτρεπαν καμιά ροή ρεύματος.

Όμως, όπως γνωρίζουν όλοι οι εφευρέτες, η έμπνευση δεν φτάνει για να φτιάξεις μια εφεύρεση. Χρειάζεται και ιδρώτας. Μπορεί να βρεις τη λύση μέσα σε τριάντα δευτερόλεπτα και να περάσει μια ζωή προτού κατορθώσεις αν την θέσεις σε εφαρμογή.

Ο Κάρλσον έστησε το εργαστήριό του στο αγαπημένο μέρος κάθε εφευρέτη: στην κουζίνα. Μέσα σε εκείνη την κουζίνα, σε ένα διαμέρισμα στο Τζάκσον Χάιτ του Κουίνς, διαμορφώθηκαν οι βασικές αρχές αυτού που ο ίδιος ονόμασε «ηλεκτροφωτογραφία». Κατέθεσε αίτηση για την πρώτη του ευρεσιτεχνία τον Οκτώβριο του 1937.

Δυστυχώς, η γυναίκα του Κάρλσον είχε βαρεθεί τα ατελείωτα πειράματά του και τον διέταξε να φύγει από την κουζίνα της και στο τέλος χώρισαν. Το εργαστήριο μετακόμισε σε ένα δωμάτιο, στην πίσω πλευρά ενός σαλονιού ομορφιάς, στην Αστόρια. Ήταν ιδιοκτισίας της πεθεράς του. Καθώς υπέφερε από αρθρίτιδα και δεν είχε πια υπομονή για ατελείωτα πειράματα, ο Τσέστερ προσέλαβε έναν άνεργο γερμανό φυσικό για να τον βοηθάει. Τον έλεγαν Ότο Κορνέι.

Ίσως να θυμάστε από τα μαθήματα Χημείας στο γυμνάσιο ότι το θειάφι είναι ένα κίτρινο ορυκτό, κακός αγωγός του ηλεκτρισμού. Αυτό είναι αλήθεια, όμως όταν εκτεθεί στο φως είναι σε θέση να μεταφέρει ένα μικρό ηλεκτρικό φορτίο. Έτσι, μια μέρα ο Ότο πήρε μια πλάκα ψευδαργύρου και την επίχρισε με ένα στρώμα φρεσκοθερμασμένου θειαφιού. Ύστερα έγραψε «10-22-38 Astoria» επάνω σε μια μικροσκοπική διαφάνεια, με σινική μελάνη. Έσβησε τα φώτα κι έτριψε το θειάφι με ένα μαντήλι για να το φορτίσει. Έπειτα τοποθέτησε τη διαφάνεια επάνω στο θειάφι κι από κάτω έβαλε ένα δυνατό φως για λίγα δευτερόλεπτα. Στη συνέχεια απομάκρυνε τη διαφάνεια και κάλυψε την επιφάνεια του θειαφιού με χειρουργική απορροφητική σκόνη (κηροειδείς σπόροι από μούσκλα).
Πήρε πολύ βαθιά ανάσα και φύσσηξε δυνατά τη σκόνη από θειαφισμένη επιφάνεια. Και ναι, ήταν εκεί! Σχεδόν μια εικόνα-καθρέφτης του «10-22-38 Astoria».xerographic_copy_-_10-22-38_ASTORIA_
Το πραγματικό κόλπο ήταν στη διάτρηση της εικόνας. Ο Κάρλσον πήρε κηρόχαρτο και το θέρμανε πάνω από την σκόνη που είχε απομείνει.

Το χαρτί κρύωσε γύρω από τους σπόρους κι εκείνος το ξεφλούδισε. Ναι, η πρώτη φωτοτυπία ήταν γεγονός (αν θεωρήσουμε φωτοτυπία τους σπόρους ενός μύκητα).

Περιττό να πούμε ότι το προϊόν δεν ήταν έτοιμο για γραφείο. Χρειαζόταν ακόμη τεράστια ποσότητα δουλειάς, όμως η θεωρία του Κάρλσον είχε επιβεβαιωθεί. Ωστόσο η έρευνα χρειάζεται λεφτά και ο Κάρλσον δεν είχε. Ο Κορνέι έβλεπε πως όλα αυτά δεν οδηγούσαν πουθενά και παραιτήθηκε. Πήγε να δουλέψει στην ΙΒΜ και αργότερα ανταμείφθηκε για τις προσπάθειές του με εμπορεύματα από τον Κάρλσον.

xΜε ένα τόσο σπουδαίο προϊόν θα φανταζόταν κανείς πως οι εταιρίες χτυπούσαν η μια μετά την άλλη την πόρτα του Κάρλσον κι έριχναν χρήμα με τη σέσουλα στα πόδια του. Δεν ήταν έτσι. Ανάμεσα στο 1939 και στο 1944 ο Κάρλσον γνώρισε την απόρριψη από καμιά εικοσαριά μεγάλες εταιρίες, μεταξύ των οποίων η ΙΒΜ, η Κόντακ, η Τζένεραλ Ελέκτρικ και η RCA…..
(συνεχίζεται)

πηγή: «Το ψυγείο του Αϊνστάιν (B), Steve Silverman, εκδόσεις ΝΑΡΚΙΣΣΟΣ