Πότε θα εξατμιστούν οι ωκεανοί της Γης;

Η αρχή του τέλους θα συμβεί σε ένα δισεκατομμύρια χρόνια περίπου …
nature12827-sf5Η σταδιακή αύξηση της θερμοκρασίας του Ήλιου θα οδηγήσει στην εξάτμιση των ωκεανών του πλανήτη μας μέσα σε μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια σύμφωνα με μία νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature.
Όπως στα περισσότερα άστρα, έτσι και η φωτεινότητα του Ηλίου αυξάνεται με την πάροδο του χρόνου εξαιτίας των φυσικών διαδικασιών που λαμβάνουν χώρα στο εσωτερικό του. Είναι αναμενόμενο λοιπόν πως η περισσή ακτινοβολία θα προκαλέσει την αύξηση της θερμοκρασίας στον πλανήτη μας, για λόγους εντελώς διαφορετικούς από την κλιματική αλλαγή που παρατηρούμε σήμερα.

Το θερμότερο κλίμα θα προκαλέσει την αύξηση της συγκέντρωσης υδρατμών στην ατμόσφαιρα, οι οποίοι με τη σειρά τους θα δημιουργήσουν ένα φαινόμενο θερμοκηπίου που θα επιταχύνει τη θέρμανση της επιφάνειας της Γης. Οι επιστήμονες εκτιμούν πως αυτό θα οδηγήσει σε ένα ανεξέλεγκτο και αλυσιδωτό φαινόμενο, με τους ωκεανούς να αρχίσουν να βράζουν και συνέπεια το υγρό νερό να εξαφανιστεί από προσώπου Γης.

Η αποκρυπτογράφηση της παραπάνω διαδικασίας εξηγεί γιατί η Αφροδίτη η οποία βρίσκεται λίγο πιο κοντά στον Ήλιο από ότι εμείς έχει μετατραπεί σε φούρνο, και μπορεί να δώσει πληροφορίες για το κλίμα σε πλανήτες εκτός Ηλιακού Συστήματος.
Αν και τα παραπάνω είναι λίγο έως πολύ γνωστά, η συνεισφορά της νέας μελέτης έγκειται στον ακριβέστερο προσδιορισμό της χρονικής κλίμακας που θα λάβουν χώρα αυτές οι κοσμογονικές αλλαγές.

Μέχρι σήμερα ήταν δύσκολη η εκτίμηση του φαινομένου, καθώς τα υπολογιστικά μοντέλα που χρησιμοποιούνταν ήταν απλοϊκά, μη λαμβάνοντας υπόψη σύνθετες μεταβλητές όπως τις κλιματικές εποχές ή το ρόλο που έχουν τα σύννεφα στο κλίμα του πλανήτη. Επιπλέον, στηριζόμενοι σε συνήθη μετεωρολογικά μοντέλα οι επιστήμονες δεν είχαν τα εργαλεία για να διερευνήσουν τι συμβαίνει σε ακραίες θερμοκρασιακές συνθήκες. Σύμφωνα με κάποιες από τις προγενέστερες μετρήσεις, η Γη θα μετατρεπόταν σε Αφροδίτη ακόμη και σε 150 εκατομμύρια χρόνια.

Η συνεργασία όμως του γαλλικού Εργαστηρίου Μετεωρολογικής Δυναμικής με ερευνητικά ιδρύματα και πανεπιστήμια, οδήγησε στο σχεδιασμό ενός νέου υπολογιστικού μοντέλου που καλύπτει τα κενά των προηγούμενων. Σύμφωνα με τα ευρήματα των ερευνητών, το σημείο μετά το οποίο δεν υπάρχει επιστροφή είναι η επίγεια θερμοκρασία των 70ο C, όταν η ακτινοβολία που θα λαμβάνει η Γη από τον Ήλιο θα είναι 375 W/m2 (σήμερα λαμβάνουμε 341 W/m2). Σύμφωνα με τις καλύτερες εκτιμήσεις αυτό θα συμβεί σε περίπου ένα δισεκατομμύριο χρόνια, δίνοντας μία παράταση για τη ζωή στον πλανήτη μας κατά εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια σε σχέση με άλλες μελέτες.

Τα νέα δεδομένα χρησιμεύουν και στον επαναπροσδιορισμό της κατοικήσιμης ζώνης του Ήλιου (της περιοχής δηλαδή γύρω από τον Ήλιο όπου το νερό μπορεί να βρίσκεται σε υγρή μορφή), της οποίας το εσώτερο όριο οι ερευνητές τοποθετούν στο 95% της μέσης απόστασης Γης-Ήλιου. Σύμφωνα με αυτή την έρευνα λοιπόν, μία τροχιά του πλανήτη μας έστω και κατά 5% μικρότερη θα είχε αποβεί μοιραία για τη δυνατότητα συντήρησης ζωής.

Το επόμενο βήμα για τους ερευνητές, είναι η εφαρμογή του νέου μοντέλου για κλιματικές προβλέψεις σε πλανήτες εκτός Ηλιακού Συστήματος.

naftemporiki.gr – phys.org



Κατηγορίες:ΓΕΩΦΥΣΙΚΗ, ΜΕΤΕΩΡΟΛΟΓΙΑ

3 replies

  1. Η ηλιακή σταθερά (ποσό της ηλιακής ενέργειας ανά μονάδα επιφάνειας άμεσα εκτεθειμένη στο ηλιακό φως) είναι ίση με περίπου 1.368 W/m2. Το φως του ήλιου που υπάρχει στην επιφάνεια της Γης, μειώνεται από την ατμόσφαιρα της Γης, με αποτέλεσμα να φθάνει λιγότερη ενέργεια στην επιφάνεια (πλησιάζοντας γενικώς τα 1.000 W/m2) .

    ΠΗΓΗ: hyperion-1.net/index.php?id=123

    • H ηλιακή σταθερά είναι η ηλιακή ενέργεια ανά δευτερόλεπτο που προσπίπτει κάθετα σε μια επιφάνεια ενός τετραγωνικού μέτρου που απέχει μια αστρονομική μονάδα από τον Ήλιο (η μέση απόσταση της Γης από τον Ήλιο) και είναι πράγματι περίπου 1362 Watts/m2 (http://en.wikipedia.org/wiki/Solar_constant).
      Η ποσότητα 341 W/ m2 που αναφέρεται ως τωρινή ροή ηλιακής ακτινοβολίας από τους ερευνητές Jérémy Leconte et al (στην εργασία τους «Increased insolation threshold for runaway greenhouse processes on Earth like planets» http://arxiv.org/pdf/1312.3337v1.pdf ), είναι η μέση ισχύς της ακτινοβολίας που προσπίπτει στην ανώτερη ατμόσφαιρα της Γης. Και είναι μικρότερη από την «ηλιακή σταθερά», διότι η ηλιακή ακτινοβολία βρίσκει ένα τετραγωνικό μέτρο της ατμόσφαιρας της Γης υπό γωνία, ενώ την νύχτα η επιφάνεια αυτή δεν δέχεται καθόλου ακτινοβολία. Η δε μέση τιμή της ακτινοβολίας που φτάνει στην επιφάνεια Γη είναι ακόμα μικρότερη.

      • Σας ευχαριστώ πολύ για την απάντησή σας η οποία με κάλυψε πλήρως , Εύχομαι Καλές γιορτές , και Καλή χρονιά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: