9/8/1945: η ατομική βόμβα σκορπά τον όλεθρο στο Ναγκασάκι

Posted on 09/08/2013

2


ναγκασακιΔεκάδες χιλιάδες επιζώντες, αξιωματούχοι και μέλη ξένων αντιπροσωπειών τήρησαν ενός λεπτού σιγή σήμερα, επέτειο του βομβαρδισμού της πόλης Ναγκασάκι, στις 9 Αυγούστου 1945, τρεις ημέρες μετά την ρίψη της βόμβας ουρανίου στην Χιροσίμα.

Η καμπάνα ήχησε στις 11.02 τοπική ώρα, ακριβώς τη στιγμή που σκορπούσε τον θάνατο η βόμβα πλουτωνίου («Fat Man» ήταν το παρατσούκλι της, ενώ το Β-29 που την μετέφερε ονομαζόταν «Bock’s Car»).
Η βόμβα εξερράγη σε ύψος 500 μέτρων περίπου πάνω από την πόλη σκοτώνοντας ακαριαία 40.000 ανθρώπου και τραυματίζοντας 25.000. Μέχρι το τέλος του 1945 πέθαναν πάνω από 30.000 εξαιτίας της ραδιενέργειας.
Ακολούθησε η παράδοση της Ιαπωνίας και ο τερματισμός του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, στις 15 Αυγούστου 1945.

Για την απόφαση του προέδρου των ΗΠΑ Τρούμαν να δώσει εντολή για την ρίψη των βομβών στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι έχουν γραφεί πάρα πολλά.
Το επίσημο επιχείρημα για να δικαιολογηθεί ο θάνατος χιλιάδων ανθρώπων ήταν το κόστος που θα είχε η απόβαση των αμερικανών στην Ιαπωνία, η οποία ήταν προγραμματισμένη για τον Νοέμβριο του 1945, δεδομένου ότι οι Ιάπωνες δεν ήταν διατεθειμένοι να παραδοθούν άνευ όρων. Οι υπολογισμοί μιλούσαν για ανθρώπινες απώλειες της τάξης των 500.000.
Όμως, ένας άλλος λόγος που συνέβαλε στην απόφαση υπέρ της ρίψης των πυρηνικών βομβών ήταν ο διαφαινόμενος ανταγωνισμός με την Σοβιετική Ένωση. Οι ΗΠΑ δεν ήθελαν την ανάμιξη της ΕΣΣΔ στον πόλεμο του ειρηνικού, θέλοντας να έχουν οι ίδιες τον λόγο στις μεταπολεμικές εξελίξεις στην περιοχή.
Η ρίψη των βομβών επιτάχυνε την παράδοση της Ιαπωνίας κρατώντας έτσι την ΕΣΣΔ έξω από τον ειρηνικό ωκεανό.
Η πραγματική σημασία των ατομικών βομβών που έπεσαν στην Χιροσίμα και – σαν σήμερα – στο Ναγκασάκι, ήταν περισσότερο πολιτική παρά στρατιωτική. Από στρατιωτικής απόψεως σημαντικότερες ήταν οι εφαρμογές σχετικά με το ραντάρ – το δεύτερο βασικό ερευνητικό πεδίο «στρατιωτικής φυσικής» των Συμμάχων.